Τώρα ξέρεις που θα με βρεις...

Δεν την παλεύω κάστανο. Φεύγω. Φοράω το όμορφο Ροζ t-shirt μου που γράφει MADONNA στην πλάτη, γεμίζω το mp3 μου και την κάνω. Πρώτα όμως θα ξεράσω για να βγάλω από μέσα μου κάθε ανάμνηση από την κάθε πουτάνα που μου έφαγε τη ζωή. Καθαρτικός εμετός, στέλνει στα βάθη της λεκάνης κάθε πίκρα, πόνο, ανάμνηση και χολή που έχω για τα κομμάτια κρέας που περάσανε και δεν ακούμπησαν, όμοιες με ζουμερές χοιρινές μπριζόλες. "Love is like oxygen, you get too much you get too high, not enough and you re gonna die" τραγουδούσανε οι ELO, κάτι παραπάνω θα ξέρανε. Έτσι, απαλλαγμένος από αναμνήσεις, ξεκινάω για ένα καινούργιο μέλλον ελπίζοντας σε μια καλύτερη τύχη. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Περασμένα μεσάνυχτα και το φεγγάρι μου χαμογελάει ξέροντας για την απόφασή μου. Φοράω το σακίδιο στην πλάτη, βάζω το σούπερ ντούπερ κινητό - Mp3 - digital camera στην τσέπη και τα ακουστικά στα αυτιά. Καβαλάω το μαγικό καλάμι Μαδαγασκάρης, που μου έφερε από ένα πρόσφατο ταξίδι στο μακρινό αυτό νησί ένας φίλος, απογειώνομαι, φεύγω... επιτέλους.

Κι αν κάποια στιγμή με αναπολήσεις και με θυμηθείς, στην ζώνη του Ωρίωνα ψάξε να με βρεις...

Η Θεωρια του τιποτα - volume 2&1/2

Τελικα οσο και να προσπαθω να ξεφυγω απο την κατασταση συνεχης πνευματικης εξελιξης δεν μπορω να τα καταφερω.

Τωρα βεβαια καποιος θα μου ελεγε "ξεκινας ρε φιλε ενα κειμενο με συμπερασμα?"... Και βεβαια αυτο κανω. Δεν ειναι τυχαιο εξαλλου οτι το ιδιο εκανε και ο μεγαλος πνευματικος Πεκερεπεκερε Μπονο στο προσφατο βιβλιο του με τον τιτλο "Ο Τσεκερε Τσαν Τσου Τσιμπλερ μυγα ειναι μπροστα μου", το οποιο αναφερεται οπως ειναι φανερο στην επικρατηση του καπιταλισμου επι του κομμουνισμου στα τελη της προηγουμενης χιλιετιας.

Βεβαια δεν ξερω αν ο Πεκερεπεκερε θα ζησει αρκετα χρονια ακομα ωστε να δει την εξελιξη του κινεζικου γιγαντα (εξου και το Τσεκερε Τσαν Τσου), ωστε να καταληξει σε συμπερασμα σχετικο με την επαληθευση της θεωριας του.

Επανερχομαι ομως στο αρχικο μου θεμα. Οπως φαινεται και στις ακολουθες φωτο, οι δυο φιλοι που με συνοδευσαν στην Μαδαγασκαρη εχουν αραξει και απολαμβανουν τον ηλιο (ο ενας, γιατι ο αλλος καθεται στην σκια) και γενικως την σαπιλα τον διακοπων μας.

Εγω ομως απο την αλλη και ενω απολαμβανω το γνωστο αγαπημενο μου κοκτεϊλ "Teza" (παντα την ακουω με κανα 2 ποτηρακια), πεφτω πανω σε ενα παλιο γνωριμο.

Το παλικαρι, ονοματει Δημητρης Μαρογλου (ωριμος αντρας πια), ετσι θα ηθελε να πιστευει ο παλιο ξεφτιλας... αφου με χαιρετισε και μοιραστηκε μαζι μου τις εξελιξεις των τελευταιων 20 χρονων της ζωης του, εντος 5 λεπτων, μου ειπε οτι θα ηθελε να ακουσει την κρητικη μου πανω σε ενα κειμενο στο οποιο ειχε συνεισφερει. Παραθετω το κομματι

"Ποιές πρέπει να είναι οι βασικές προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης;" (Απρίλιος - Ιούνιος 2000)

Στα κείμενα διατηρείται η ορθογραφία και η στίξη σας

"Πρώτη κατεύθυνση ειναι να εξασφαλίσει όσον το δυνατόν περισσότερους πόρους. Αυτό σημαίνει οτι πρέπει να συνεχίσει την οικονομική ανάπτυξη (άλλωστε έτσι προκύπτουν νέες θέσεις εργασίας), και να συνεχίσει την πολιτική προσέγγισης με την Τουρκία ώστε να εξοικονομηθούν μακροπρόθεσμα πόροι από την μείωση των εξοπλισμών. Αυτοί οι πόροι με την σειρά τους πρέπει να κατευθυνθούν: 1. Σε υποδομές (Δημ.Εργα) 2. Σε εκσυγχρονισμό-οργάνωση του κρατικού μηχανισμού 3. Στην παιδεία 4. Στη στεγανοποίηση των συνόρων και το έλεγχο των μεταναστών 5. Στήριξη των οικονομικά ασθενεστέρων 6. Βελτίωση υπηρεσιών υγείας" Δημητρης Μαρόγλου (Αθήνα) http://www.bbc.co.uk/greek/answer5.shtml

Καλα ο τυπος δεν παιζεται σου λεω... τρελος ποζερας. Μου ειπε μαλιστα και την ηλεκτρονικη διευθυνση για να το μελετησω επισταμενα το ζητημα.

Ασε ρε καραγκιοζη μου ηρθε να του πω μετα απο 20 χρονια που εχω να σε δω αυτο εχεις να μου πεις. Ομως, αφου χαμογελασα και εξησα απαλα το μουσι μου, και καλα οτι σκεφτομαι αυτα που γραφει, του ειπα οτι εχει δικιο, του εταξα μαλιστα οτι θα το εξετασω το κειμενο με μεγαλυτερη ηρεμια οταν επιστρεψω...

Τωρα θα πρεπει να καταληξω βεβαια καπου σχετικα με το εισαγωγικο μου συμπερασμα...παρολαυτα θα σας αφησω να κανετε λιγη υπομονη ακομη φιλοι μου μεχρι το επομενο μου post... ηδη σας εχω γεμισει πληροφοριες και οπως λεει και μια "mature" προσωπικοτητα, τα κειμενα αυτου του τυπου δεν θα πρεπει να βομβαρδιζουν με πληροφοριες και συμπικνωμενα νοηματα το κοινο τους, για να ειναι αρεστα..

Υποσχομαι λοιπον να επανελθω συντομως, για να παραθεσω την καταληξη μου, αφου ομως πρωτα συμβουλευτω και τον μεγαλο δασκαλο Σωκρατη στην καθιερωμενη εβδομαδιαια μας τηλεφωνικη συνομιλια (Πεμπτη σημερα).

Υπομονη λοιπον...

Ήρθε η άνοιξη ξανά ....

Μικρά μου πόνυ, μικρά μου πόνυ ήρθε η άνοιξη ... ΞΑΝΑ. Με την πρεμιέρα της άνοιξης στην σκηνή της Αθηναϊκής πραγματικότητας, έπεσε και το τελευταίο προπύργιο κολοβαρέματος ... εγώ δηλαδή. Ναι, ναι κυρίες και κύριοι ήρθε η ώρα να μπω κι εγώ στον επαγγελματικό στίβο. Πώς νιώθω για αυτές τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που διαδραματίζονται στη ζωή μου??? Όπως όλοι στη θέση μου ... ΣΚΑΤΑ!!!!!

Δουλεία, πρωινό ξύπνημα, άγχος, κίνηση, υπερωρίες. Πω πω, δεν είμαι εγώ σου λέω για τέτοια πράγματα. Εγώ είμαι για άλλα κόλπα. Τώρα τι κόλπα είναι αυτά τα άλλα δεν έχω προσδιορίσει ακόμα αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν περιλαμβάνουν τον παράγοντα εργασίας. Κάθομαι στο γραφείο κάποιου άλλου στη δουλειά, γιατί ακόμα δεν έχω δικό μου γραφείο. Ελπίζω σύντομα να έχω γραφείο αλλά και γραμματέα έτσι ώστε να μπορώ να την παρενοχλώ σεξουαλικά. Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Μπίλης ο πλανητάρχης. Λοιπόν κάθομαι στο ξένο γραφείο και χαζεύω καθότι κανείς δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί μαζί μου. Μέχρι 31 Μαρτίου πρέπει οι εισηγμένες να έχουν δημοσιεύσει ισολογισμούς κι όλοι τρέχουν πανικόβλητοι, με μένα τον rookie θα ασχολούνται ? Καλύτερα για μένα να πω την αλήθεια. Κάθομαι που λέτε στο ξένο γραφείο και χαζεύω την Πατησίων από κάτω. Μέτρια κίνηση αλλά παντού κινούνται φοιτητές ... και ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ... το βασικότερο. Απέναντι ακριβώς θαυμάζω το κτίριο της ΑΣΟΕΕ. Όχι ότι έχει τίποτα το αξιοθαύμαστο (εκτός ίσως από τις φοιτήτριες της) αλλά εγώ την θαυμάζω. Πάντα ήθελα να σπουδάσω και να κινούμαι στο κέντρο αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή είχε διαφορετική άποψη. Οι προπτυχιακές μου και μεταπτυχιακές μου σπουδές έγιναν στον Πειραιά. Στο καπάκι το στρατιωτικό μου το έκανα ακόμα πιο βαθιά στον Πειραιά, στο Χατζηκυριάκειο αλλά δεν θα άντεχα και η επαγγελματική μου σταδιοδρομία να λάβει μέρος στον Πειραιά. Έτσι να μαι εδώ, απέναντι από την ΑΣΟΕΕ να χαζεύω από το παράθυρο και να ακούω Ψαριανό.
Τι μέρα έχουμε σήμερα ? ΑΧΑ, 27 Μαρτίου 2007. Σαν σήμερα πριν 26 χρόνια γεννήθηκε ο Κ και πριν 23 χρόνια γεννήθηκε η Β. Μιας και η Β όμως αποφάσισε να φύγει από την ζωή μου παρόλες τις αντιρρήσεις μου δεν έχω σκοπό να της ευχηθώ. ΧΑ ΧΑ ΧΑ είμαι κακός ε ??? Στον Κ έχω είδη στείλει ένα πετυχημένο μυνηματάκι με ευχές. Όπου να ναι θα έρθει κι η ώρα να πάω σπίτι μου. Άντε γιατί έχω βαρεθεί εδώ. Βέβαια δεν πρέπει να είμαι αχάριστος. Στο ίδιο κτίριο υπάρχουν ΙΕΚ αισθητικής - κομμωτικής και κάθε πρωί θαυμάζω τις όμορφες παιδούλες που έρχονται με το όνειρο να γίνουν μια Τρύφωνας Σαμαράς ή μια Ntino & Gino. Ξέρετε τι κομμάτια κυκλοφορούν το πρωί όταν φτάνω ?? Άλλο πράμα σου λέω ... άλλο πράμα...
Έφτασε η ώρα να φύγω. Θα κατέβω σαν γιάπις με το κουστουμάκι μου, θα κατηφορίσω την Χέυδεν, θα πάω στον ηλεκτρικό κι από εκεί Μετρό μέχρι Άγιο Δημήτριο και αμάξι μέχρι το σπίτι. Ούτε κίνηση ούτε άγχος για παρκάρισμα, άρχοντας ο δικός σου, σου λέω.

PS: Το post αυτό δεν έχει κανένα σκοπό και θέμα... απλά έκανα αυτό που ξέρω καλύτερα :P Έγραψα ότι παπαριά μου ερχόταν στο κεφάλι