Ελάτε μαζί μου να κάνουμε μια βόλτα στη Silicon(e) Valley

Χρήσιμες πληροφορίες για να μην υπάρχει σύγχυση κατα την ανάγνωση.
Silicon(Si,πυρίτιο,εικόνα επάνω),το πιο πολύτιμο στοιχείο του μεταμοντέρνου computer-based πολιτισμού μας για εκείνους τουλάχιστον που με το πάτημα ενός κουμπιού αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την πώληση μετοχών-παραγώγων-συμβολαίων καλαμποκιού εξαναγκάζοντας εκατομμύρια άλλους στην πείνα.
Silicone(σιλικόνη),κύριο παράγωγο του πυριτίου που τις βασικότερες χρήσεις της λίγο πολύ όλοι τις ξέρουμε.

Εδώ και χρόνια αναρωτιόμουν πώς να είναι η Silicon Valley,η σύγχρονη κοιτίδα του παγκοσμιοποιημένου πια πολιτισμού μας και τι σχέση μπορεί να έχει με την αρχαία που όλοι εμείς οι υπερήφανοι θεωρούμε την Ελλάδα.Φέρνοντας στο μυαλό μου την εικόνα μιας μεγάλης κοιλάδας ερχεται το κατα γεωγραφία πρότυπο,ορόσειρές από βουνά και στη μέση τους καρπερά χώματα,ποτάμια,δέντρα,φρούτα,γεωργοί,τρακτέρ,άροτρα,υνία(ας ειναι καλά τα σταυρόλεξα),αλβανοί,κοπριές,καρποί,αρδευτικά έργα,χορτάρια,πρόβατα που βόσκουν τα χορτάρια,άλογα που τρέχουν,γαιδούρια που βαριούνται,αγελάδες που γελάνε.Πώς γίνεται να χαλάς αυτή την τόσο όμορφη,εύφορη(όχι έφοροι εξυπνάκηδες) και γαλήνια εικόνα της κοιλάδας να τη γεμίζεις πυρίτιο και να τη φυτεύεις τσιπάκια?Να στήνεις τα πιο σύγχρονα εξοπλισμένα κτίρια του κόσμου και χάι-τεκ γραφεία με κλιματιζόμενα mouse για να μην ιδρώνει το χερι,που τα βλέπει(λέμε τώρα-ακόμα ψάχνει το 3οριζόντια,μήπως είναι υνί) η κυρά Μαρία στο πρωτόκολλο-2η πόρτα αριστερά του Δ' ΙΚΑ Αθηνών στη Λιοσίων και υγραίνεται.Και ξαφνικά εκει μέσα πετάς 2-3 Bill,κανένα Τζομπς,τους γκουγκλοφρήκς,και πιο πρόσφατα έναν φλώρο απο το Χάρβαρντ(facebook creator)που αν βρισκόταν κατα Λουκιανού μεριά,πριν δουν τα παπούτσια του θα του έλεγαν κοιτώντας την απέναντι πολυκατοικία,

-συγγνώμη φίλε αλλά σήμερα έχει άθενς φέισμπουκ πάρτυ και είναι μόνο με προσκλήσεις.Και έτσι το 8ο θαύμα γίνεται. Microsoft,apple,myspace,youtube,laptopakia,facebook,RAM,iphone,itune,ibook,icook,igamisou,

yahoo,msn,gmail,hotmail,motherboard,mp3,word,pdf,excel,antivirus,hard disks,antispy,powerpoint,trojans,secondlife,firewall,

explorers,skype,jpeg,pro evolution,και πάνω απ'όλα αυτό το google που μας κάνει την τιμή όλους εμάς εδώ μέσα να μας εμφανιζει πρώτους όταν πατάμε το λήμμα paparyes.Κάπως έτσι με την πιο παραγωγική κοιλάδα στη ζωή της ανθρωπότητας η ζωή αλλάζει.Πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη πόσα καθημερινά μου πράγματα περνάνε από silicon valley και αγχώθηκα-αυτά που διαβάζετε αυτή τη στιγμή δεν είναι τίποτε άλλο απο κωδικοποιημένους αλγόριθμους αποθηκευμένους σε κάποιον server της silicon valley.Και έχεις μετά τους απενεχοποιημένους ευτυχώς και επιτέλους σε κάποια πράγματα Ελληνάρες και νομίζουν ότι ο κόσμος ασχολείται ακόμα με την αθηναική κοιτίδα Πλάτων,Αριστοτέλης και το λοιπό παρεάκι.Sorry guys but being realistic now mr Bill rules.Υπάρχουν μέρες που ξεχνάω να πιω νερό ελέω κόλας,μέρα χωρίς google δεν υπάρχει.Βυθισμένος στις σκέψεις μου περί S.V. και πίνοντας ένα χαλαρό ποτάκι στο island που μόλις άνοιξε με σκουντάει ένας φίλος και μου λέει,δες εκεί μια silicone valley,το κόκκινο μπουστάκι είναι έτοιμο να σπάσει(-Χαράδρα δεν είναι ρε?-Ναι αλλά για χάρη της ποστικής σου αδείας εγώ την βλέπω σαν κοιλάδα).Και αμέσως το μυαλό αρχίζει να παίρνει ανάποδες βόλτες.Πώς γίνεται και το συμπαθές αυτό πολυεστερικό παράγωγο πυριτίου(σιλικόνη) να φεύγει από το χέρι του υδραυλικού,να κάνει μια βόλτα από την Καλιφόρνια και να φυτεύεται στην ξανθιά μπίμπο που μου αποσπά την προσοχή?Ξέρω,ξέρω.Η κοινωνία της αφθονίας και της τελειότητάς μας δεν επιτρέπει τη διαφυγή σταγόνων νερού από τις χαραμάδες,δεν μπορεί να ζήσει με ταχύτητες στη ram μικρότερες από 10 στην 7η gigabit/sec,και απαγορεύει στη μάνα να βγει,έχοντας βυζάξει το παιδί της,με χαλαρούς μαστούς στη μάχη για τη χαμένη της σεξουαλικότητα.Σημεία των καιρών όπως λέει και ένας φίλος.To i-phone χτυπάει.You are most welcome to the silicon(e)s' world...

9:17 Sunday June 10 2007

Ο ήχος του samsung με ταράζει .Δε θα είναι πάνω από 3 ώρες από τότε που ο Μορφέας με πήρε από το island και με ξάπλωσε στο κρεβάτι μου.Καποιος παλιός γνώριμοςμε θυμήθηκε κάπου στη Φρανκφούρτη.Από το ύφος του μηνύματος του καταλαβαίνω ότι επιστρέφει με άγριες διαθέσεις.Είναι όμως νωρίς.Δεν πρέπει να ξυπνήσω.Αυτή την ώρα της Κυριακής φοβάμαι ότι έχω να τη ζήσω πάνω από χρόνο με πιθανότερο να είναι συνέχεια νύχτας και όχι το ξεκίνημα της μέρας.Προσπαθώ να μετρήσω κανένα πρόβατο(γιατί άραγε πρόβατα και όχι κάποιο άλλο χαριτωμένο ζώο του βασιλείου)μπας και ξανακοιμηθώ.Μάταια.Από την πολύ προσπάθεια αγχώθηκα. Βάζω Floyd γιανα ξυπνήσω πιο γλύκα.Περιέργως με Floyd κοιμήθηκα εκεί γύρω στις 6.Το σκηνικό περιέργως μου θυμίζει κάτι Κυριακές στην fgloucester του Λονδίνου που μπορεί να μην έζησα και ποτέ.Τι ωραία χρόνια .
Τελικά Σάββατο βράδυ ίσως δεν πρέπει να βγαίνω.Ίδιες φάτσες,ίδιες εικόνες, γυναίκες μόνες που ψάχνουν τον επιούσιο,άντρες μόνοι που δεν μπορούν να τους τον δώσουν,ζεύγαρια που προσπαθούν να κρύψουν ότι βαριούνται,κίνηση παντού στην πόρτα,στις τουαλέτες,στο bar.Μια γυναικεία φωνή αποκρίνεται.
-Δε βρήκες ακόμα καμία κοπέλα που να αξίζει?
-Όχι ρε μάνα ,άσε με πρωινιάτικα.
-Ούτε ξαναείδες την Ε. ?
-Όχι.
-Γιατί? Γιατί έχουν γίνει τόσο δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων σήμερα?
-Μάλλον γιατί βαριέσαι εύκολα.
-Τους φίλους σου γιατί δεν τους βαριέσαι?
-Ίσως γιατί έχω πολλούς και τους αλλάζω συνέχεια..
Ο ήλιος λάμπει,τα πουλάκια κελαηδούν ακόμη, ο Αίολος έχει ανοίξει τους ασκούς του για τα καλά, και η θάλασσα με καλεί στην αστραφτερή αγκαλιά της.Μάλλον πρέπει να αρχίσω να ξαναθεώρω την Κυριακή σαν την πρώτη μέρα της εβδομάδας.Λοιπόν μια ηλιόλουστη,υπεραισιόδοξη εβδομαδα ξεκινά.Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Πεκίνο

Πριν από λίγες μέρες έφυγε ένας παλιόφιλος με το δισάκι του στον ώμο και προορισμό την Άπω Ανατολή,ξέρετε τωρα Τόκιο, Ουλαν Μπατόρ, Βομβάη, Πεκίνο, πάπια Πεκίνου,
Ανόι, Κατώι, Τατόι, ΛΑΟΣ (χωρίς το χέρι του Καρατζαφέρη), Πνιομ Πενχ, Κοάλα Λουμπούρ, Κατ-Μαν-Ντου,
Νεπάλ, G.pal, paypal και δε συμμαζευεται.. με σκοπό να βρει δουλειά στα ναυπηγεία του κινέζικου Σκαραμαγκα και αν δεν
έφτανε το πτυχίο του, σε κάποια φυτεία πρασινου τσαγιού ή έστω σε κάποια βιομηχανία αποξηρανσης ρυζιού στις όχθες του yellow river.
Συμφωνα με τους υπολόγισμούς μου τώρα θα βρίσκεσαι σε κάποια wireless ιντερνετική
στάση του υπερσιβηρικού κάπου στις στέπες που κάποτε ποδοβολητούσε ο κόκκινος στρατός
και θα με διαβάζεις, γι'αυτό θέλω να σου πω τούτα :

"Τώρα που εσύ ταξιδεύεις για τη μακρινή Κίνα
θέλω να σου εμπιστευτώ μερικές σκέψεις μου.
Πρώτον,οτι η Ανατολή υπήρξε ανέκαθεν η μήτρα της ανθρώπινης σοφίας
και εμάς του Έλληνες με τον ξερό ορθολογισμό μας και τις απόλυτες ιδέες μας,
μας έσωσε ο Διόνυσος όταν γύρισε απο την Ανατολή και μας μπόλιασε με την
ουσία της ζωής.
Δεύτερον,οτι μέσα στο delirio του αναθεωρητισμού που βρισκόμουν ανέκαθεν
μεταξύ άλλων έκανα και την αμαρτωλή σκεψη οτi :
"Κομμουνισμος ίσον δίκαιη ανισότητα."
Σου γράφω αυτα μήπως και τα συναντήσεις στην αινιγματική Κινα."

Σαββατονυχτιάτικος πυρετός

Το τηλέφωνο σιωπά εδω και ώρα...,ανησυχώ. Σάββατο βράδυ. Λες να μείνω μονος? Μα που πήγαν όλοι, ιδού η απορία? Ο ένας ψάχνει, σκαρφαλωμένος στην πίσω πλευρά του Έβερεστ να βρει απο πού ανατέλλει ο ήλιος ανάμεσα στα νεότευκτα panamax που αράζουν στον ειρηνικό, ο άλλος παίζει χιονοπόλεμο κάπου στην Allesund Strasse μαζί με τους πιγκουίνους(παρεπιπτόντως το καλύτερο ζώο για παρέα.. αν δεν το ξέρετε ήδη), o τρiτος προσπαθεi να καταλάβει αν ειναι τεχνοκράτης engineer επωμισμένος με το ειδικό βάρος της χαλιναγώγησης του υδροφόρου ορίζοντα των Α.Π. (e.g. ανατολικά προάστια αστοιχείωτοι) ή εκκολαπτόμενος συγγραφέας των 10s, ενώ ένας άλλος πάει να δει ζωντάνα τί στο διάολο ειναι αυτή η ψιλοlounge μουσική που ανακάλυψε επιτέλους μετά απο 26 χρόνια. Το ζεύγος σπασμένο στα δυο, εκείνος κρύβεται απο τους γονείς του σ'αυτήν την ινκόγκνιτο επίσκεψη του στην Αθήνα (όπως κάποτε παίρναμε κρυφά το Α2 κι ενώ θα έπρεπε να είμαστε στην ασφαλή γειτονιά της Βούλας σουλατσάραμε στα ύποπτα σκοτεινά σοκακιά της Γλυφάδας). O έτερος, συνέταιρος ή και έταιρος ειναι παρέα με τον βασιλιά-τέως, νυν ή ντε γκρέτσια- των σπορ για εικοστή-πέμπτη φορά αυτή την εβδομάδα και αναρωτιέται γιατί τα χρυσά του threestripes shoes δεν είναι αρκετά για να κάνει τις φιγούρες που θαύμαζε στο μουντιάλ του Ιούνη. Και μέσα σε όλα αυτα ο mr inspector προσπαθεί να μάθει την τέχνη του ζευγαρώματος στη νέα γενιά. Το γυαλί το έχω αρνηθεί απο τότε που ασπάστηκε τον νεοελληνικό μπουζουκοφονταμενταλισμό και κατάφερε να παντρέψει τα οικονομικά deals με τον εύκολο πλουτισμό για χάρην λαικής κατανάλωσης. Δε γαμιέται θα μείνω μόνος. Ένα απλό Σάββατο είναι ανάμεσα στα 4500 που θα ζήσω αν ολα πάνε συμφωνα με τις προβλέψεις του 2060. Όσο το αλληγόρικο-μεθυστικό soundtrack της siyaset mutfak (πολίτικης κουζίνας ελληνιστί)με συντροφεύει αντέχω. Κι όμως εκεί που έχω συμβιβαστεί με την ιδέα της ήρεμης μοναχικής σαββατοβραδιάς χτυπάει το χιλιοχτυπημένο μου samsung. Τόσο αγαπητός ειμαι τελικά? Γιατί κανείς δε με αφήνει να διαβάσω το εκκρεμές του Foucault?