Us and Them...

Καμιά φορά είναι κάτι πράγματα που δεν τα εξηγείς με την απλή την πουτάνα τη λογική. Και εκεί που οδηγάς βραδάκι κάπου στο λεκανοπέδιο γυρνώντας από δουλειά ακούς κάτι στο ραδιόφωνο που κάτι σου κάνει. Και ανεβαίνοντας τη Συγγρού δεν κοιτάς τα αυτοκίνητα γύρω σου γιατί το μυαλό σου είναι αλλού και θυμάται.

Το ραδιόφωνο έπαιζε το Great Gig In the Sky την ώρα που ανέβαινε τη Συγγρού γυρνώντας από τη δουλειά. Μόλις είχε νυχτώσει και η Αθήνα είχε κρύψει την ασχήμια της. Η τύπισσα που έκανε εκπομπή είχε μόλις αναφέρει ότι πέθανε ο Richard Wright. Του ήταν σίγουρο ο πιο συμπαθής από όλους. Ο τύπος που δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να βγει στο προσκήνιο. Δεν χρειαζόταν. Έκανε τη δουλειά του εκεί πίσω καθιστός, μιλώντας τελικά μόνο με τα δάχτυλα του. Και τη φωνή του… Σε εκείνο το live στο αρχαίο θέατρο, σε εκείνη την απίστευτη εκτέλεση του Echoes, η φιγούρα του, θα του έμενε για πάντα.
Λονδίνο αγκαλιά με ουίσκι και One of these days, Σκωτία με τους σκληρούς και Shine on, βράδια στις εθνικές με φίλους, αμάξι και ταξίδι, και Ummagumma, κι άλλο Λονδίνο με Dark Side, και μπαλκόνι με Piper, και ρετρό με Set the Control , και γάμησέ τα. Παντού και πάντα. Πόσες και πόσες ώρες;
Σαν να του έφυγε ένα κομμάτι. Τι γελοίο, για έναν άνθρωπο που δεν γνώρισε ποτέ, που ούτε καν τον είχε δει. Και όμως τον είχε πειράξει. Είχε στεναχωρηθεί. Σκεφτόταν πως έκλεισε κάτι. Μια φάση. Σαν ένα κομμάτι του να αποσπάστηκε τελείως και να έμεινε για πάντα πίσω. Μπορεί και να βούρκωσε για μια στιγμή. Στη Καλιρρόης έκανε δεξιά.
Έβαλε ένα ουίσκι και στην πρώτη γουλιά άναψε τσιγάρο. Στο cd έπαιζε το Time. Ότι πρέπει.

Υ.Γ. Σε όσες στιγμές θυμόμαστε…

1 year latency ....

Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 2007. Πάνε πάνω από 5 χρόνια από την πρώτη και τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την πόλη. Ήταν απόκριες του 2002 και 3 παιδιά με προορισμό την Κοζάνη, σταματήσανε για 2 μέρες στην Θεσσαλονίκη. Τώρα δεν είμαι πλέον παιδί. Ασκούμενος ορκωτός και τρίχες κατσαρές. Η είδηση χτες το πρωί ότι το βράδυ πετάω για την συμπρωτεύουσα για 15 μέρες έσκασε σαν βόμβα. Να μαι λοιπόν σε μια εταιρεία στην ΒΙΠΕΘ να γράφω ένα κάρο παπαριές.

Ελάτε μαζί μου να κάνουμε μια βόλτα στη Silicon(e) Valley

Χρήσιμες πληροφορίες για να μην υπάρχει σύγχυση κατα την ανάγνωση.
Silicon(Si,πυρίτιο,εικόνα επάνω),το πιο πολύτιμο στοιχείο του μεταμοντέρνου computer-based πολιτισμού μας για εκείνους τουλάχιστον που με το πάτημα ενός κουμπιού αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την πώληση μετοχών-παραγώγων-συμβολαίων καλαμποκιού εξαναγκάζοντας εκατομμύρια άλλους στην πείνα.
Silicone(σιλικόνη),κύριο παράγωγο του πυριτίου που τις βασικότερες χρήσεις της λίγο πολύ όλοι τις ξέρουμε.

Εδώ και χρόνια αναρωτιόμουν πώς να είναι η Silicon Valley,η σύγχρονη κοιτίδα του παγκοσμιοποιημένου πια πολιτισμού μας και τι σχέση μπορεί να έχει με την αρχαία που όλοι εμείς οι υπερήφανοι θεωρούμε την Ελλάδα.Φέρνοντας στο μυαλό μου την εικόνα μιας μεγάλης κοιλάδας ερχεται το κατα γεωγραφία πρότυπο,ορόσειρές από βουνά και στη μέση τους καρπερά χώματα,ποτάμια,δέντρα,φρούτα,γεωργοί,τρακτέρ,άροτρα,υνία(ας ειναι καλά τα σταυρόλεξα),αλβανοί,κοπριές,καρποί,αρδευτικά έργα,χορτάρια,πρόβατα που βόσκουν τα χορτάρια,άλογα που τρέχουν,γαιδούρια που βαριούνται,αγελάδες που γελάνε.Πώς γίνεται να χαλάς αυτή την τόσο όμορφη,εύφορη(όχι έφοροι εξυπνάκηδες) και γαλήνια εικόνα της κοιλάδας να τη γεμίζεις πυρίτιο και να τη φυτεύεις τσιπάκια?Να στήνεις τα πιο σύγχρονα εξοπλισμένα κτίρια του κόσμου και χάι-τεκ γραφεία με κλιματιζόμενα mouse για να μην ιδρώνει το χερι,που τα βλέπει(λέμε τώρα-ακόμα ψάχνει το 3οριζόντια,μήπως είναι υνί) η κυρά Μαρία στο πρωτόκολλο-2η πόρτα αριστερά του Δ' ΙΚΑ Αθηνών στη Λιοσίων και υγραίνεται.Και ξαφνικά εκει μέσα πετάς 2-3 Bill,κανένα Τζομπς,τους γκουγκλοφρήκς,και πιο πρόσφατα έναν φλώρο απο το Χάρβαρντ(facebook creator)που αν βρισκόταν κατα Λουκιανού μεριά,πριν δουν τα παπούτσια του θα του έλεγαν κοιτώντας την απέναντι πολυκατοικία,

-συγγνώμη φίλε αλλά σήμερα έχει άθενς φέισμπουκ πάρτυ και είναι μόνο με προσκλήσεις.Και έτσι το 8ο θαύμα γίνεται. Microsoft,apple,myspace,youtube,laptopakia,facebook,RAM,iphone,itune,ibook,icook,igamisou,

yahoo,msn,gmail,hotmail,motherboard,mp3,word,pdf,excel,antivirus,hard disks,antispy,powerpoint,trojans,secondlife,firewall,

explorers,skype,jpeg,pro evolution,και πάνω απ'όλα αυτό το google που μας κάνει την τιμή όλους εμάς εδώ μέσα να μας εμφανιζει πρώτους όταν πατάμε το λήμμα paparyes.Κάπως έτσι με την πιο παραγωγική κοιλάδα στη ζωή της ανθρωπότητας η ζωή αλλάζει.Πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη πόσα καθημερινά μου πράγματα περνάνε από silicon valley και αγχώθηκα-αυτά που διαβάζετε αυτή τη στιγμή δεν είναι τίποτε άλλο απο κωδικοποιημένους αλγόριθμους αποθηκευμένους σε κάποιον server της silicon valley.Και έχεις μετά τους απενεχοποιημένους ευτυχώς και επιτέλους σε κάποια πράγματα Ελληνάρες και νομίζουν ότι ο κόσμος ασχολείται ακόμα με την αθηναική κοιτίδα Πλάτων,Αριστοτέλης και το λοιπό παρεάκι.Sorry guys but being realistic now mr Bill rules.Υπάρχουν μέρες που ξεχνάω να πιω νερό ελέω κόλας,μέρα χωρίς google δεν υπάρχει.Βυθισμένος στις σκέψεις μου περί S.V. και πίνοντας ένα χαλαρό ποτάκι στο island που μόλις άνοιξε με σκουντάει ένας φίλος και μου λέει,δες εκεί μια silicone valley,το κόκκινο μπουστάκι είναι έτοιμο να σπάσει(-Χαράδρα δεν είναι ρε?-Ναι αλλά για χάρη της ποστικής σου αδείας εγώ την βλέπω σαν κοιλάδα).Και αμέσως το μυαλό αρχίζει να παίρνει ανάποδες βόλτες.Πώς γίνεται και το συμπαθές αυτό πολυεστερικό παράγωγο πυριτίου(σιλικόνη) να φεύγει από το χέρι του υδραυλικού,να κάνει μια βόλτα από την Καλιφόρνια και να φυτεύεται στην ξανθιά μπίμπο που μου αποσπά την προσοχή?Ξέρω,ξέρω.Η κοινωνία της αφθονίας και της τελειότητάς μας δεν επιτρέπει τη διαφυγή σταγόνων νερού από τις χαραμάδες,δεν μπορεί να ζήσει με ταχύτητες στη ram μικρότερες από 10 στην 7η gigabit/sec,και απαγορεύει στη μάνα να βγει,έχοντας βυζάξει το παιδί της,με χαλαρούς μαστούς στη μάχη για τη χαμένη της σεξουαλικότητα.Σημεία των καιρών όπως λέει και ένας φίλος.To i-phone χτυπάει.You are most welcome to the silicon(e)s' world...