Παπάρ ... Yes !!!!!

2011-09-28T18:41:00.004+02:00

Ο πρωθυπουργός αρνείται να συναντήσει οποιονδήποτε τροϊ-κανό, από φόβο... μην του φάει το κανό.έτσι για να ξυπνήσει και πάλι το blog που δίδαξε τόση παπαριά...

Καλοκαιρινά ρομάντζα και μία ‘πρωτοχρονιά’ μέσα στο φθινόπωρο

2009-08-31T11:27:00.003+02:00

Cocktails στο Καλυψώ -Έλα ρε δικέ μου, μην είσαι έτσι τώρα. Έχουμε έρθει εδώ παρεάκι διακοπές όλοι μαζί μετά από τόσα χρόνια και εσύ είσαι μυστήριος;!-Καλά σου λέει ρε μαλάκα Νίκο. Στην Πάρο είμαστε. Πού θες να βγούμε δηλαδή; Αφού τα ωραία γκομενάκια σ’ αυτά τα clubs πάνε… πώς να το κάνουμε τώρα;!-Έχετε λυσσάξει ρε κωλόπαιδα! Χτες μέχρι τις 5 το πρωί δεν ήμασταν εκεί με τα σκυλοpop να βαράνε μέσα

Us and Them...

2008-09-19T23:43:00.003+02:00

Καμιά φορά είναι κάτι πράγματα που δεν τα εξηγείς με την απλή την πουτάνα τη λογική. Και εκεί που οδηγάς βραδάκι κάπου στο λεκανοπέδιο γυρνώντας από δουλειά ακούς κάτι στο ραδιόφωνο που κάτι σου κάνει. Και ανεβαίνοντας τη Συγγρού δεν κοιτάς τα αυτοκίνητα γύρω σου γιατί το μυαλό σου είναι αλλού και θυμάται.Το ραδιόφωνο έπαιζε το Great Gig In the Sky την ώρα που ανέβαινε τη Συγγρού γυρνώντας από τη

1 year latency ....

2008-09-01T13:48:00.001+02:00

Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 2007. Πάνε πάνω από 5 χρόνια από την πρώτη και τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την πόλη. Ήταν απόκριες του 2002 και 3 παιδιά με προορισμό την Κοζάνη, σταματήσανε για 2 μέρες στην Θεσσαλονίκη. Τώρα δεν είμαι πλέον παιδί. Ασκούμενος ορκωτός και τρίχες κατσαρές. Η είδηση χτες το πρωί ότι το βράδυ πετάω για την συμπρωτεύουσα για 15 μέρες έσκασε σαν βόμβα. Να μαι λοιπόν σε μια

Ελάτε μαζί μου να κάνουμε μια βόλτα στη Silicon(e) Valley

2008-06-02T02:09:00.019+03:00

Χρήσιμες πληροφορίες για να μην υπάρχει σύγχυση κατα την ανάγνωση.Silicon(Si,πυρίτιο,εικόνα επάνω),το πιο πολύτιμο στοιχείο του μεταμοντέρνου computer-based πολιτισμού μας για εκείνους τουλάχιστον που με το πάτημα ενός κουμπιού αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την πώληση μετοχών-παραγώγων-συμβολαίων καλαμποκιού εξαναγκάζοντας εκατομμύρια άλλους στην πείνα.Silicone(σιλικόνη),κύριο παράγωγο του

Κυριακή

2008-04-01T20:04:00.003+02:00

Σήμερα πρωί πρωί με ξύπνησαν όλες μου οι φοβίες μαζί, μαζεμένες γύρω από το κρεβάτι μου ντυμένες στα μαύρα. Νιώθω να εγκυμονώ κάποιο μυστήριο πόνο που κρύβει μια αλήθεια πικρή. Άλλη μια Κυριακή σαν παρατεταμένη ασφυξία.Έχω παρατηρήσει οτι τελευταία γίνομαι σιγά σιγά μέρος ενός κόσμου φαντασιακού. Έχω αρχίσει να αισθάνομαι τα πάντα στο κέντρο ενός σύμπαντος Σαχτουρικού, και πάνω απ’το κεφάλι μου

Σα βγεις στον πηγαιμό για τη Mallorca

2008-03-27T14:11:00.002+02:00

Για τους φίλους που δουλεύουν ή σκέφτονται να δουλέψουν στη διαφήμιση, στέλνω ένα case study για να κατανοήσουμε τους πανάρχαιους νόμους που ορίζουν την περιπέτειεα ενός κειμένου από το μυαλό σας ως το διαφημιστικό brake της τηλεόρασης.Ας δανειστούμε από τον Καβάφη: Ο κειμενογράφος γράφει:’’Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νά 'ναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος

Fuck you

2008-02-11T00:28:00.001+02:00

Διάβαζα προχτές το βράδυ ένα παλιό τεύχος του Lifo, που παρεμπιπτόντως έχει χάσει την αρχική του φρεσκάδα, και όπως πάντα είχα αφήσει για το τέλος το άρθρο του Πολιτάκη, ο οποίος παραμένει ότι πιο cool και funky υπάρχει στον έντυπο γενικά. Ανέφερε μέσα την 25η ώρα του Spike Lee και το ασύλληπτο ξέσπασμα του fuck you. Χτες το βράδυ λοιπόν ήταν ότι έπρεπε για να τη ξαναδώ, μιας, το ομολογώ,

94+14

2008-02-08T21:03:00.000+02:00

Είσαι 15. Και μπαίνεις στο Αμφιθέατρο. Και τα βλέπεις όλα. Και λες αυτό είναι. Έτσι θέλω τη ζωή μου. Και ξεκινάς το κάπνισμα. Και σταματάς να παίζεις μπιλιάρδα και ξεκινάς να διαβάζεις με μανία Κλικ και Νίτρο. Και να ακούς No Good. + Soda. Η μάνα ρέιβερ σε έβριζε στον Χατζηνικολάου που φορούσε ακόμα γυαλιά και είχε χωρίστρα. Περπατούσες πολύ. Και έπαιζες ακόμα μπάσκετ. Ο Γκάλης έπαιζε ακόμα. Αν

Η ιστορία μία κοπάνας

2008-02-04T02:29:00.001+02:00

Με ένα σχεδόν ένοχο μειδίαμα στα χείλη, σαν αυτό που κάποτε υπήρχε στο πρόσωπο μου όταν αποφάσιζα ότι προτιμούσα να πάω για μπιλιάρδο παρά να κάνω φυσική και αρχαία στο σχολείο, στάθηκα στην κυλιόμενη σκάλα του μετρό του Πανεπιστημίου. ‘Τι εφεύρεση και αυτή…;’ ‘Τελικά η ανθρώπινη τεμπελιά έχει γεννήσει σπουδαία πράγματα…’Ήταν Παρασκευή μεσημεροαπόγευμα, και με πρόφαση μία ανόητη υποχρέωση που

Λόφος

2008-02-04T00:58:00.001+02:00

Ανέβαινε την Ηρακλείτου, έχοντας αφήσει πίσω του την πολύβουη και ελαφρώς ότι να ναι Σκουφά και ξεπερνώντας αυτό το άθλιο logo του Έβερεστ στη γωνία με την Τσακάλωφ. Τα σκαλάκια της Δεξαμενής ήταν γι’ αυτόν πάντα το όριο. Η ωραιότερη πλατεία της Αθήνας του έφερνε πάντα μια ηρεμία, που δυο τετράγωνα παρακάτω είναι άγνωστη λέξη. Είναι και αυτά τα γαμημένα τα κολόπουλα που ακόμα επιμένουν να

O' Glendora . . . I wanna see more of you!

2008-01-30T23:57:00.000+02:00

Ανέκαθεν συχαινόμουν αυτήν την κακομοιριά που έχουν πια τα Πατήσια κι η Κυψέλη...άλλωστε τί δουλειά έχω εγώ τώρα Δευτέρα βράδυ σε μια γειτονιά με μπουρδέλα...Από το πρωί που το άκουσα στο ραδιόφωνο, είχα φτιαχτεί για τη βραδυνή μου περιπέτεια και είμουν σίγουρος ότι ο Αντώνης κι ο Κωστάκης το είχαν ήδη βάλει στα πλάνα τους..Πάντα μια βιβλιοπαρουσίαση είναι ιδιαίτερα ελκυστική, πόσο μάλλον όταν

Ξέρεις πότε χάλασε το πράγμα;

2008-01-30T23:30:00.000+02:00

Καθώς ανέβαινα τη Λιοσίων μου το στομάχι ξεκίνησε να σφίγγει. Χρόνια είχα να το νιώσω. Αραχτός στην προαστιακή μου αφθονία αυτός ο δρόμος με πονάει. Δίπλα ο Ντίνος περπατούσε με σκυμμένο το κεφάλι. «Ούτε θυμάμαι από πότε έχω να ‘ρθω εδώ κάτω». Το rewind στο μυαλό μου σταμάτησε πέντε χρόνια πίσω. Και τότε έβρεχε. Και τότε δεν ήμουν σε φάση. Χωθήκαμε μέσα προσπερνώντας γρήγορα το φουαγιέ των

Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ

2008-01-19T22:41:00.001+02:00

Και ύστερα τι; Μμμμ, θα το χαρακτήριζα τουλάχιστον ενδιαφέρον. Και λοιπόν; Κάτι τέτοιο τέλος πάντων ή κάπως έτσι. Έχει καμία σημασία; Λες τελικά να έχει; Ο λα λα, τι περνάω σαββατιάτικα. Κι όλα αυτά για έναν πούστη Λευκορώσο, που πήγε να με πείσει πως ήταν ο δίδυμος αδερφός του Έλβις (πάντα μιλώντας κατά Τζάρμους). Γιατί αν είναι να ξεκινούμε να αγνοούμε και τον Τζάρμους, τότε δεν είναι καλά τα

να το πούμε?

2008-01-02T13:52:00.000+02:00

5.10.15.16.17.19.22.24.25.275 , 4 , 3 , 2, 1 .......... χΑπι νιοΥ γιαρ27.28.29.30.31.33.34.36.42.44.47.51.53.59.6..Πρωτοχρονιές σε χρόνους άλλουςΠρωτοχρονιές με τους μεγάλουςμικρός εσύ μικρός κι ο χρόνοςαλλάζατε κι οι δυο συγχρόνωςΛίγο μετά στα δεκαεφτάμε τους γονιούς σου ήσουν πάλιμα αισθανόσουν ήδη απώνσε συντροφιά συμμαθητώντο σπίτι σου έχανε εξουσίακι ο χρόνος την κρυφή του ουσίαΎστερα

Αφιερωμένο ....

2007-10-23T21:44:00.000+02:00

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ 1982 H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.Ειμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν

ΚΑΡΑΤΖΑ FERRIES

2007-09-26T18:21:00.000+02:00

Ο Ξ. Σαρχίδης στην Αιώνια Πόλη.Η τηλεόραση διαφήμιζε την Avant Card. Μια πρωτοποριακή μεταμοντέρνα πιστωτική με εξαιρετικά συμφέρον επιτόκιο που οι αστερίσκοι και τα ψιλά γράμματα μετέτρεπαν σε επινόκιο. Ο Σαρχίδης άλλαξε κανάλι κι έβαλε ειδήσεις. Τρομερό σκάνδαλο στη Βουλή. Μετά από ολονύκτια συνεδρίαση και ενώ οι βουλευτές όλων των κομμάτων ξεκινούσαν για το σπίτι, κανένα βουλευτικό αυτοκίνητο

Political Anal-ysis

2007-09-21T19:57:00.000+02:00

Βρίσκομαι εδώ και χρόνια εξόριστος μακριά από την Ελλάδα λόγω πολιτικού φρονημήτη, ειδικά λόγω του πάνω αριστερά που είναι σάπιος και με έχει ταράξει στον πόνο τώρα τελευταία, και βρίσκομαι σε μια επαρχιακή πόλη της γηραιάς Αλβιόνας ζώντας μόνο με ψωμί και νερό, ταμπουρομένος σε ένα υγρό υπόγειο με το ντουφέκι πάντα δίπλα μου περιμένοντας την επανάσταση. Με ειδικότητα στο μεταφυσικό πολιτικό

See You In Hell My Darling

2007-09-19T22:11:00.000+02:00

Όταν την προηγουμένη Πέμπτη έμαθα για το θάνατο του Νικολαΐδη δεν ξέρω τι ένιωσα πιο έντονα. Στεναχώρια από το ότι πλέον πήγε στην αγαπημένη του κόλαση ο, με διαφορά, μεγαλύτερος έλληνας σκηνοθέτης ή ανακούφιση γιατί πλέον έπαψε ο ελληνικός κινηματογράφος να διαθέτει τον μοναδικό άνθρωπο που στα έσκαγε από παντού γι’ αυτά που ήθελες να είσαι και κόλωσες, γι’ αυτά που ήθελες να κάνεις και δεν

Μία από τα ίδια…

2007-09-17T16:56:00.001+02:00

Η επόμενη μέρα των εκλογών με βρίσκει στο γραφείο να τεμπελιάζω και να γράφω ένα από τα εκατοντάδες post σχετικά με τη ‘γιορτή της δημοκρατίας’ που όλοι μαζί απολαύσαμε τις τελευταίες εβδομάδες, με αποκορύφωμα τη χτεσινή βραδιά. Βλέπετε ο ‘γάτος’ έχει βγει για ‘εξωτερικές εργασίες’ και είπα ως ‘ποντίκι’ να χορέψω λίγο κι εγώ. Ντροπή μου. Έτσι θα πάει μπροστά αυτός ο τόπος; Any way…Λοιπόοοον…δεν

Εκλογαί

2007-09-16T16:57:00.000+02:00

Και τώρα που το ασκήσατε το εκλογικό σας δικαίωμα ρε φιλαράκια πως νιώθετε; Μια νέα εποχή έρχεται; Απελπισία μαύρη και άραχνη; Άντε να βγει ο Σάκης να λέει καμιά μαλακία στη βουλή να γελάμε; Ρε ζημιά που θα σας κάνει πούστηδες η μορταδέλα...; Ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη όταν το έριξες;

Τι τα μιλάμε ?

2007-08-28T22:30:00.001+03:00

Είδα τη φωτιά να σκαρφαλώνειπάνω σ΄ ένα γέρικο πλατάνι,πιάνονταν κι ανέβαινε τα κλώνιατρώγοντας του γέροντα τα χρόνια.Κι είδα της ζωής την ειρωνείαμε τι πείσμα, με τι μίσος και μανία,έκαιγε η φλόγα το πλατάνικι ενώ τό 'ξερε κι αυτή πως θα πεθάνειΣτέλιος Δουμένης Εδώ γράψε το υπόλοιπο κείμενο

....

2007-08-28T21:23:00.000+03:00

Α ρε Ελλάδα πως σε καταντήσανε...

Χρυσόψαρα

2007-08-26T23:00:00.000+03:00

Παίζει καλό συναυλιάκι. Κάπου στις 29 Αυγούστου μου είπαν στο Terra Vibe. Πάμε να ακούσουμε Smashing Pumpkins και Manic Street Preachers. Φαντάσματα του παρελθόντος, που κάποτε άκουγα και κάτι μου έλεγαν…. τότε.Αναμνήσεις, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. Και τι να λέει τώρα ρε? Πάει. Όσο εύκολα τα έζησες ακούγοντας το Disarm σε 60άρα TDK σε ένα ξεθωριασμένο γκρι Sony walkman πηγαίνοντας

Sorry κοπελιά, μάλλον έχεις βάλει την πετσέτα σου πάνω στα μπαλάκια μου…

2007-08-08T11:28:00.001+03:00

Άλλο ένα πρόβλημα της πολυκοσμίας στις παραλίες των γραφικών νησιών μας, ή μία ακόμα πρόστυχη ατάκα του ηλιοκαψαλισμένου καμακίου που ψάχνει τάχαμου τάχαμου τα μπαλάκια για την ρακέτα (προέκταση του πέους) του; Όπως και να’χει καλοδεχούμενο είναι μιας και όλοι και όλες ‘κρα’ κάνουμε για το καλοκαιράκι. Και δε μιλάω μόνο για τις δέκα ψωρομέρες που θα πας διακοπές κάπου (προφανώς και δεν αναφέρομαι

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΟ..

2007-07-26T19:55:00.000+03:00

Εδώ γράψε την αρχή του κειμένου θα καταθέσω κ εγώ την προσπαθειά μου..Λοιπόν χιούμορ για μένα είναι μια αιφνίδια ψυχική κίνηση που προκαλείται απο κάτι το καλοπροαίρετα ξαφνικό...Θεωρώ δηλαδή ότι τα κύρια συστατικά του κοκταιλ «χιουμορ» είναι δύο : καλή-προαίρεση και ξάφνιασμα.. Μετά βάζεις διάφορα συνοδευτικά ευφυολογίας, καλλιτεχνίας , φιλοσοφίας , επικοινωνιολογίας και το πίνεις μονορουφι....

Nothing changes, i still love you

2007-07-23T23:24:00.000+03:00

Επιστρέφω με ένα Post το οποίο δεν έχει τίποτα απολύτως να πει. Απλά πρόσφατα ανακάλυψα ότι το όμορφο hitaki "Stop Me" από Mark Ronson featuring Daniel Merriweather είναι μια διασκευή του κλασσικού τραγουδιού των Smiths "Stop me if you think you ve heard this one before". Και επειδή ο Morrissey με μαγεύει πάρτε το καταπληκτικό Video clip.

Και τώρα….τίποτα…

2007-07-09T10:54:00.001+03:00

Η επόμενη μέρα της συγκέντρωσης έξω από τη Βουλή με βρίσκει λίγο πικραμένο. Όχι πως δεν περίμενα να συναντήσω αυτά που συνάντησα, αλλά κάποιος κάποτε είχε πει ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει, αναφέρομαι στην προσέλευση του κόσμου. Δεν έχει νόημα να αρχίσω να μακρηγορώ πάλι για τη σημαντικότητα της ενεργής συμμετοχής μας και της αλλαγής του τρόπου ζωής μας για να

Και τώρα???

2007-07-03T14:55:00.000+03:00

Τρίτη σήμερα, 3 Ιουλίου 2007, κάηκε η Πάρνηθα και τα emails με τις φλόγες, τη στάχτη και τα απανθρακωμένα ζώα γεμίζουν το inbox μου. Δε λέω, μία μορφή ευαισθητοποίησης είναι και αυτή αλλά από εδώ και πέρα τι κάνουμε; Αρκεί να κατηγορούμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας ότι κάνουμε επανάσταση του καναπέ και αντίσταση μέσω emails και blogs (όπως κάνω τώρα κι εγώ δηλαδή); Έτσι όπως το κόβω, σε

ΚΑΜΕ ΡΑΜΑΝ

2007-06-21T20:32:00.000+03:00

Ρεβυζιονιστικά και ταξικά ζητήματα γύρω από μια υπόθεση του ΝτετέκτιβΞ. ΣαρχίδηΟ Ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδης περίμενε ταξί στο πεζοδρόμιο της Ακαδημίας. Είχε περάσει σχεδόν μία ολόκληρη ώρα και ταξί πουθενά. Είχαν εξαφανιστεί; Είχε διατάξει γενική απεργία ο Ταξίαρχος; Όπως και να είχαν τα πράγματα, το ταξίμετρο της Ακαδημίας έδειχνε μηδέν και το όνειρο μιας αταξικής κοινωνίας είχε γίνει έστω και για

Αυτοβιογραφικο

2007-06-15T18:42:00.000+03:00

Γεννηθηκα το 1979 στον Πύργο ΥπνΗλείας απο γονεις ναρκοληπτηκους βεδουινους, τσιλιαδορους στο επαγγελμα και πολυ ξυπνιους. Μεγαλωσα μεσα στη χρυση δεκαετια των 1980s, την εποχη της Αλλαγης, του ‘Σ’αγαπαω Μ’Ακους;’, του Γαρδελη και του Σαραβακου.Τοτε που τα μαγαζια ειχανε ονοματα οπως Bora-Bora, Safari και Copa Cabana, οι νεολαιοι ειχαν genuine χαιτη αλητικη, καραφλιαζανε οταν ακουγανε κανενα ‘

Ο σοσιαλισμός στον 21ο αιώνα: To φαινόμενο του αναπτήρα

2007-06-14T14:17:00.001+03:00

Είμαι που λες αραχτός στον καναπέ μου και πίνω τη φραπεδιά μου με τη μισή ζάχαρη (είμαι σε φάση δίαιτας βλέπεις….προσπαθώ να περάσω στην κατηγορία ‘άνθρωπος’ από την κατηγορία ‘μαστόδοντο’ που βρίσκομαι εδώ και 27 χρόνια), και χαζεύω καμιά μαλακία στην τηλεόραση. Σχεδόν δύο χρόνια πριν όμως, βρισκόμουν σε μία μικρή πόλη της Σκωτίας, αραχτός πάλι σε έναν άλλο, μαύρο δερμάτινο καναπέ, και έπινα τον

9:17 Sunday June 10 2007

2007-06-10T12:42:00.001+03:00

Ο ήχος του samsung με ταράζει .Δε θα είναι πάνω από 3 ώρες από τότε που ο Μορφέας με πήρε από το island και με ξάπλωσε στο κρεβάτι μου.Καποιος παλιός γνώριμοςμε θυμήθηκε κάπου στη Φρανκφούρτη.Από το ύφος του μηνύματος του καταλαβαίνω ότι επιστρέφει με άγριες διαθέσεις.Είναι όμως νωρίς.Δεν πρέπει να ξυπνήσω.Αυτή την ώρα της Κυριακής φοβάμαι ότι έχω να τη ζήσω πάνω από

The Unsmiling World of Avant Garde

2007-06-01T11:36:00.001+03:00

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια χώρα μακρυά στο Βορρά, που έκανε πολύ κρύο και είχε συνέχεια χιόνια, ζούσε ένα αγοράκι που τον έλεγαν Βλαδίμηρο. Όταν πήγαινε σχολείο, τα άλλα παιδάκια δεν τον έπαιζαν γιατί ήταν άχρηστος στη μπάλα και τον κοροϊδεύαν όλη την ώρα γιατί είχε από τότε ένα περίεργο τριγωνικό γενάκι. Όταν μεγάλωσε λίγο και έγινε έφηβος με τις γνωστές ορμονικές εκρήξεις, έτρωγε τη μία

χουυυυυυυυυυυμορ

2007-05-22T22:07:00.000+03:00

??????????????? ΙΝΤΕRΑCTIVE POST ERWTHSH ???????????????????????????ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ( ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ) ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ COMMENT TON OΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ...η διεύθυνση-------------ΥΓ- 2 απαντήσεις θα προωθηθούν στον ετήσιο διαγωνισμό Ionesko "the bold singer" στη Λυόν- αναφέρω ότι η υπάρχουσα γραμματεία για την εν λόγω σοβαρότατη βαθυστόχαστη έννοια είναι τουλάχιστον ανεπαρκής (

Ρουά Ματ

2007-05-17T22:09:00.001+03:00

Ένα σκοτεινό μπαλκόνι στο κέντρο της Αθήνας. Η φωτισμένη Ακρόπολη. Το φεγγάρι φωτίζει τον Αττικό ουρανό. Σιωπή. H φωνή του Χριστόπουλου καληνυχτίζει για άλλη μία φορά τους νυχτερινούς ακροατές του. Η ώρα 12 παρά κάτι ψιλά. Όχι ότι παίζει ρόλο για τις μορφές στο σκοτεινό μπαλκόνι. Ασάλευτοι, ξαπλωμένοι στις λευκές ξαπλώστρες, ανάμεσα στα φυτά, απολαμβάνουν την βότκα τους. Έχουν γίνει ένα με το

Hide & Seek

2007-05-05T20:19:00.000+03:00

Ξαφνικά είμαι 9. Ακουμπάω στην ξύλινη κολώνα. Οι αγκώνες μου δεν απολαμβάνουν αυτή την στιφή αίσθηση και ήδη νιώθω τις σκλήθρες να πολιορκούν το δέρμα μου. Μια πρόκα ίσα ίσα που με αγγίζει πίσω από την παλάμη του δεξιού μου χεριού αλλά την αγνοώ. Πρέπει να μετρήσω. Με αργό ρυθμό που γίνεται προς όφελός μου ταχύτερος μετά τα πρώτα πενήντα μετράω το γνωστό και αγαπημένο μου

ΣΤΑΧΤΗ ΚΑΙ BURBBERY'S

2007-05-03T12:12:00.000+03:00

Ένα ταξίδι του ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδη.Το καλοκαίρι έμπαινε ζεστό από το υγρό παράθυρο. Όχι. Το καλοκαίρι έμπαινε υγρό απ' το ζεστό παράθυρο. Το ζεστό καλοκαίρι, έμπαινε υγρό από το παράθυρο. Υγρό το καλοκαίρι, έμπαινε ζεστό από το παράθυρο. Ήταν ένα υγρό και ζεστό καλοκαίρι του Ιουλίου...Ο Ξ. Σαρχίδης άφησε την MONTEGRAPPA πένα στο γραφείο του και έβαλε μια GRAPPA. Τί σημασία είχε άλλωστε. Άντε και

5:27

2007-05-02T17:23:00.000+03:00

Η σκιά της κινείται αργά προς το μέρος μου και εγώ τρέχω χωρίς να ξέρω το γιατί…τρέχω αλλά δεν μπορώ να ξεφύγω. Τα πόδια μου γίνονται όλο και πιο βαριά. Όταν τελικά τα μάτια της φαίνονται μέσα στο σκοτάδι καταλαβαίνω ότι είναι πια αργά. Ποια είναι; Όλες και καμία. Δεν έχει σημασία. Τα χέρια της γλιστράνε γύρω από το λαιμό μου. Ξαφνικά νιώθω μία αλλόκοτη ηρεμία. Τα χείλη της πλησιάζουν το αφτί μου

Εvery day is like Sunday ή αλλιώς πως πέρνανε τις Κυριακές τους τα tres chic άτομα

2007-04-26T10:07:00.000+02:00

Κυριακή βράδυ κι η Αθήνα έχει φορέσει τα καλοκαιρινά της. Το αεράκι τόσο δροσιστικό όσο πρέπει για να μην ιδρώνεις, αλλά και τόσο ζεστό όσο να το καλωσορίζεις καθώς μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο. Γαλάζιο πουκάμισο με άσπρες και ελαφρά κίτρινες ρίγες, φθαρμένο diesel jean, μοκασίνια... Παρκάρω στο τέρμα του τραμ. Τα αυτιά μου «ερεθίζονται» από τον απόηχο της μουσικής που πλανάτε στον αέρα. «

Here comes the rain again, falling on my head like a memory...

2007-04-24T20:56:00.000+02:00

Βήματα. Η τηλεόραση είναι το μόνο πράγμα που ακούγεται. *κλικ* ο διακόπτης ανάβει. Το χέρι στο πόμολο, η πόρτα ανοίγει, λίγο άρωμα του Davidoff και Back on the road again. Το μαλλί με περισσότερες άσπρες πινελιές απ' ότι κάποια χρόνια πριν. Ένας άλλος Pepe le Pew στην αναζήτηση για το ιδανικό ταίρι. Το ασανσέρ με οδηγεί στο ισόγειο. Κλειδί, ήχος, αναβόσβημα φώτων, ήχος μηχανής, μουσική, φώτα,

The Lady Who Left Earlier

2007-04-19T18:26:00.000+02:00

Στο χαλάκι έξω από την πόρτα κοιμόταν μια γάτα. Δεν ήθελα να την ξυπνήσω. Την απέφυγα με μια περίτεχνη πιρουέτα, κατάλοιπο του μπαλέτου που έκανα μικρός, και μπήκα. Το μαγαζί άδειο, όπως πάντα. Και ο Λευτέρης πίσω από τη μπάρα, όπως πάντα. Νεύμα με το κεφάλι. Πρώτη γουλιά ουίσκι. Από πάνω το πορτραίτο του Τζάγγερ, σε στυλ Χριστός σε τάξη δημοτικού, να σε κοιτάει επίμονα. Παντού αφίσες των

Είναι βολικά εδώ

2007-04-18T13:17:00.000+02:00

Έχει πάει 00:33. Πρέπει να κοιμηθώ. Αύριο έχω ξύπνημα στις 07:38. Βγάζω κάλτσες και φόρμα. Είμαι με το από πάνω της πυτζάμας. Μια μπλε πιτζάμα με κάτι εξαθλιωμένους γκριζωπούς ρόμβους. Είναι ξεθωριασμένη στους αγκώνες. Βασικά, είναι γενικά ξεθωριασμένη. Κι όμως μου αρέσει. Την έχω συνηθίσει. Από μέσα, μια φαγωμένη μπλούζα προσπαθεί να με αγκαλιάσει. Γράφει κάτι ξεπερασμένα, τύπου «Δεν ελπίζω

Ο Επιτάφιος του Μίκη

2007-04-17T11:55:00.000+02:00

Τελικά ο Μίκης είναι πολύ μεγάλος!! Ευτυχώς υπάρχει και έτσι διασώζεται ο θαυμαστός νεοελληνικός πολιτισμός. Αν δεν είχαμε και αυτόν τι θα κάναμε; Θα μας είχαν εξαφανίσει οι Τούρκοι, θα μας είχαν αφομοιώσει οι κουτόφραγκοι. Την επόμενη φορά που θα ξαναπώ κάτι για τον Μίκη, θα πλύνω πρώτα το στόμα μου. Μου το έχει συστήσει άλλωστε και ο οδονταγιατρός μου, που είναι και κορυφαίος επιστήμονας με

Η Θεωρια του τιποτα - volume 3 - Η ολοκληρωση

2007-04-16T18:21:00.000+02:00

Μετα την μεγαλη εισαγωγη (βλεπε προηγουμενο post "Η Θεωρια του τιποτα - volume 2&1/2") θα περασω στο κυριος πιατο (παπαρδελες με σαλτσα γκραν γκινιολ), για να προσφερω επιτελους στους αναγνωστες μου την καθαρση(σιγα μεγαλε συγγραφεα).Τοσα χρονια παραμενω σιωπιλος παρατηρητης της κοινωνιας και των εξελιξεων της, αν καποιος μπορει να θεωρησει οτι η κοινωνια μας εξελισεται...αλλα τωρα πια αποφασισα

"Μα εγώ σε ποντάρω , και ύστερα πάω πάσο.. σε ένα καρέ τυφλό.." (πρωινό τσιγάρο)

2007-04-15T20:24:00.000+02:00

Καρέ τυφλό. Καρέ σε δωμάτιο με εικόνες από ηδονόφιλες γυναίκες στους τοιχους , παραμορφωτικούς καθρέφτες , καπνό που απογορεύει την καθαρή όραση, πάκους από χρήματα και σαμπάνια στο τραπέζι με τη πράσινη τσόχα. Ηλεκτρονική μουσική-ήχοι και μυρωδιά αλκοόλ με ακρίβο ηδήγλυκο άρωμα. Χιλίαδες πρόσωπα μάσκες όλα ξένα όλα α-διάφορα, όλα σκληρά, ολά σάρκικά. Ανοπνεές μέσα από τσιγάρα.Ένα ηλεκτρονικό

Δεν σε έχω ανάγκη ευτυχώς, μου είσαι πλέον περιττός...

2007-04-15T12:34:00.000+02:00

Άλλο ένα Σάββατο σαν σχεδόν όλα τα άλλα. Ο Ήλιος έλαμπε στον ουρανό, οι πεταλουδίτσες πέταγαν, οι μέλισσες έστηναν ένα τρελό χορό ζευγαρώματος κι όλα έδειχναν φυσιολογικά. Τίποτα δεν προμήνυε την βόμβα μεγατόνων που μας χαμογελούσε ειρωνικά, έτοιμη να σκάσει πάνω από τα κεφάλια μας (και δεν εννοώ τόνων στίξης μα ούτε ψαριών).Όπως προανέφερα ήταν ένα Σάββατο σαν όλα τα άλλα και εγώ σάπιζα σε

'Αλητεια'

2007-04-01T20:35:00.000+02:00

Θα ηθελα με τη σειρα μου να εστιασω το ενδιαφερον της ομορφης αυτης διαδικτυακης συντροφιας πανω σε μια ιστορικη παρακαταθηκη για τα καλιτεχνικα δρωμενα, το παρεμβατικο κινηματογραφικο ξεσπασμα ενος απο τους τελευταιους μεγαλους Ελληνες δημιουργους, την ‘Αλητεια’ του Δημοσθενη Νταγκλα. Η ‘Αλητεια’, εργο πρωτοποριακο για την εποχη του αποτελεσε το εναυσμα μιας σειρας κοινωνικων ταινιων με βασικο

Τώρα ξέρεις που θα με βρεις...

2007-03-31T12:24:00.000+02:00

Δεν την παλεύω κάστανο. Φεύγω. Φοράω το όμορφο Ροζ t-shirt μου που γράφει MADONNA στην πλάτη, γεμίζω το mp3 μου και την κάνω. Πρώτα όμως θα ξεράσω για να βγάλω από μέσα μου κάθε ανάμνηση από την κάθε πουτάνα που μου έφαγε τη ζωή. Καθαρτικός εμετός, στέλνει στα βάθη της λεκάνης κάθε πίκρα, πόνο, ανάμνηση και χολή που έχω για τα κομμάτια κρέας που περάσανε και δεν ακούμπησαν, όμοιες με ζουμερές

Η Θεωρια του τιποτα - volume 2&1/2

2007-03-29T15:58:00.000+02:00

Τελικα οσο και να προσπαθω να ξεφυγω απο την κατασταση συνεχης πνευματικης εξελιξης δεν μπορω να τα καταφερω. Τωρα βεβαια καποιος θα μου ελεγε "ξεκινας ρε φιλε ενα κειμενο με συμπερασμα?"... Και βεβαια αυτο κανω. Δεν ειναι τυχαιο εξαλλου οτι το ιδιο εκανε και ο μεγαλος πνευματικος Πεκερεπεκερε Μπονο στο προσφατο βιβλιο του με τον τιτλο "Ο Τσεκερε Τσαν Τσου Τσιμπλερ μυγα ειναι μπροστα μου", το

Ήρθε η άνοιξη ξανά ....

2007-03-27T12:25:00.000+02:00

Μικρά μου πόνυ, μικρά μου πόνυ ήρθε η άνοιξη ... ΞΑΝΑ. Με την πρεμιέρα της άνοιξης στην σκηνή της Αθηναϊκής πραγματικότητας, έπεσε και το τελευταίο προπύργιο κολοβαρέματος ... εγώ δηλαδή. Ναι, ναι κυρίες και κύριοι ήρθε η ώρα να μπω κι εγώ στον επαγγελματικό στίβο. Πώς νιώθω για αυτές τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που διαδραματίζονται στη ζωή μου??? Όπως όλοι στη θέση μου ... ΣΚΑΤΑ!!!!!Δουλεία,

Unanistan

2007-03-26T20:33:00.000+02:00

24 Μαρτίου 2007. Τα Τουρκικά στρατεύματα προελαύνουν μέχρι το Φάληρο. Εχουν καταλάβει τις ακτές από το Σούνιο και δώθε αυτό που δεν έχουν καταλάβει ακόμη όμως είναι ότι έχουν έρθει μόνοι τους ως εδώ και δεν θα αντέξουν για πολύ ακόμη. Ξεκίνησαν από τα βάθη της Ανατολής και αποτίναξαν με κόπο τον ελληνικό ζυγό αλλά μέχρι πού νομίζουν ότι θα φτάσουν, στον Κριό πάντως αποκλείεται, δεν είναι η χρονιά

Φιλια απο την μαγευτικη Μαδαγασκαρη

2007-03-26T16:35:00.000+02:00

Αγαπημενοι μου φιλοι σας στελνω 2 φωτο και ολη μου την σκεψη απο το ταξιδι μου στην Μαδαγασκαρη... Στην 1η παιρνετε μια γευση απο το πώς ειναι το ταξιδι με το πλοιο της ερημου. Sorry που ειναι μακρυνη και δεν με διακρινετε καθαρα... αλλα ο βεδουινος που τραβουσε δεν ηξερε, ειδα και επαθα να του δειξω πω @#%$τα βγαζουν φωτογραφιες... σιγα μην ειχα την υπομονη να του δειξω και το ζουμ.Στην 2η

A Walk On The Wild Side

2007-03-23T12:16:00.000+02:00

Παρασκευή βράδυ, μπαίνω κατά τις εννιά σπίτι μετά από ένα δωδεκαωράκι δουλειάς. Καλά πήγε και σήμερα, μας ρούφηξαν το αίμα πάλι. Τι είναι αυτά που λέω; Σαν κνίτης το 78 ακούγομαι. Υπόσχομαι στον εαυτό μου πως αν ξαναπώ πρόταση ανάλογου ύφους θα βάλω τον εαυτό μου τιμωρία να ξαναδιαβάσει τους λόγους που οδήγησαν στη διάσπαση του ΚΚΕ. Έτοιμο γεύμα «τορτελίνια αλά κρεμ», φούρνος μικροκυμάτων, σε

Θεωρια του Τιποτα - Volume 2-

2007-03-22T16:57:00.000+02:00

Εγω, η Μπανανα, η Θεωρια της υπαρξης, η Μαδαγασκαρη και το Πλοιο της ερημουΟ ζωντανός θρύλος των blogs επιστρέφει με μια δυναμική (826352,12), σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει την ολοκλήρωση της θεώρησης του (σε εκλαϊκευμένη μορφή)...Εγώ ο κατσαρίδας, μετά από μια απουσία ημερών-μηνων από τα blogs και τα γενικότερα δρώμενα - κάπως πρέπει να βγάλουμε και το ψωμί μας βρε αδερφέ - επιστρέφω για να

Ορχιδέες στο μπάνιο.

2007-03-21T22:15:00.000+02:00

Μια προσωπική υπόθεση του Ντετέκτιβ Ξ. ΣαρχίδηΗ παραμονή της Καθαρής Δευτέρας έπεφτε Κυριακή. Μια Κυριακή οδυνηρή για τον συγγραφέα ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδη. Είχε κατέβει για μια Κυριακάτικη χωρίς το DVD, βόλτα στο κέντρο. Φορούσε την πανάθλια καμπαρντίνα του κι από μέσα ένα διαφημιστικό T-shirt της Interamerican. Πέρασε μέσα από μια διαδήλωση φιλολόγων που διαδήλωναν πως τα παραδοσιακά άρθρα ήταν τα

ΠΕΥΚΟΒΕΛΟΝΕΣ

2007-03-21T11:52:00.000+02:00

Φαντάζομαι όλοι θυμάστε την πασίγνωστη και πολυβραβευμένη ποιήτρια Βάνα Καρόλου-Λέκκα και τα υπέροχα ποιήματα ''Πευκοβελόνες'' , ''Αβυσσος στην Ανάβυσσο'' και ''Πάρος - Αντίπαρος''. Ε σήμερα που είναι η Παγκόσμια ημέρα της ποίησης πρέπει να γίνεται μνεία σε τέτοιες εξέχουσες προσωπικότητες των τεχνών και φυσικά τα μέλη αυτού του blog δεν μπορούν να μείνουν αδρανή σε μια τέτοια σπουδαία

BRAVO

2007-03-20T11:38:00.000+02:00

Εισαι μεγαλος!Εισαι ο καλυτερος!Πεστα, Πεστα, Πεεεεεεστα λοιπον!Μας εχουν πριξει τα @&*@ρια!!!Εισαι ΘΕΟΣ...Ενα μεγαλο μπραβο απο τα βαθη της καρδιας μουBRAVO PAPARISIEN

Ρεπορτ@ζ

2007-03-16T13:53:00.000+02:00

Η παρακάτω απομαγνητοφώνηση, ηχογραφήθηκε με κρυφό εσωτερικό μικρόφωνο που τοποθετήθηκε σε mail server, από τους ιταλούς τηλεδημοσιογρίφους και παγωτατζήδεςΝίκο & Εύα Gelato....Άι στο διάολο πια. Βαρέθηκα. Βαρέθηκα να πηγαίνω από το ένα μέρος του κόσμου στο άλλο σε χρόνο DT, να ιδρώνω για να μεταφέρω μαλακισμένα κλισέ γλυκόλογα ηλίθιων ερωτευμένων. Να προωθώ κόμικς, τραγουδάκια, αρχαίες φάρσες,

Η Αξία των Συμβόλων

2007-03-13T15:42:00.000+02:00

Την Κυριακή ένας φίλος, με αφορμή τα μπάχαλα της Πέμπτης (όποιος τυχερός βρέθηκε Πέμπτη απόγευμα στο μετρό στο Σύνταγμα έγινε μάρτυρας ενός φανταστικού θεάματος. Βολεμένοι μικροαστοί ανέπνεαν για πρώτη φορά στη ζωή τους δακρυγόνα που είχαν μπει από τους αεραγωγούς. Τρέλα!), μου έλεγε κάτι περίεργα για τον Άγνωστο Στρατιώτη, τις μολότωφ και τα λοιπά. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρουν λέξεις του στυλ

Loufoque Said ....

2007-03-05T14:17:00.000+02:00

Τεράστια έκπληξη μου προκάλεσε ένα σχόλιο στο τελευταίο μου post. Το σχόλιο αυτό το υπογράφει κάποια Loufoque και πραγματικά όπως παραδέχεται και η συγγραφέας αποτελεί τρανό δείγμα παπαρολογίας. Για αυτό το παραθέτω πλέον ως επίσημο Post. Τόοοοσα και τόοοσα χρόνια παπαριών επιτέλους δικαιώνονται!Υπάρχει σελίδα που τα κατατάσει ως cult είδος συγγραφής!!Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω...Έξω έχει ήλιο

Τα πρόβατα και η αρχή της άνοιξης

2007-02-28T09:38:00.000+02:00

Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου, το σωτήριον έτος 2007. Ημερολογιακά η τελευταία μέρα του χειμώνα. Ποιου χειμώνα δηλαδή που ούτε μια κατεβασιά δεν μπορέσαμε να κάνουμε λόγο της έλλειψης χιονιού αλλά τέλος πάντων. Οι μέρες της ξενοιασιάς μου πλησιάζουν προς το τέλος. Σε 15 μέρες το πολύ θα έχω φορέσει κι εγώ το σαμάρι του εργαζόμενου και τέτοια ώρα θα πήζω σε κάποιο γραφείο. Αλλά ως τότε μπορώ να

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Πεκίνο

2007-02-27T21:57:00.001+02:00

Πριν από λίγες μέρες έφυγε ένας παλιόφιλος με το δισάκι του στον ώμο και προορισμό την Άπω Ανατολή,ξέρετε τωρα Τόκιο, Ουλαν Μπατόρ, Βομβάη, Πεκίνο, πάπια Πεκίνου,Ανόι, Κατώι, Τατόι, ΛΑΟΣ (χωρίς το χέρι του Καρατζαφέρη), Πνιομ Πενχ, Κοάλα Λουμπούρ, Κατ-Μαν-Ντου,Νεπάλ, G.pal, paypal και δε συμμαζευεται.. με σκοπό να βρει δουλειά στα ναυπηγεία του κινέζικου Σκαραμαγκα και αν δενέφτανε το πτυχίο του,

Tresor

2007-02-27T20:56:00.000+02:00

Πολύ καπνός για το τίποτα. Με το που κάνω τα πέντε πρώτα βήματα, αυτά που κάνω πάντα λίγο πριν αναπνεύσω τις πρώτες τζούρες του κάθε χώρου, νιώθω μια αηδία. Ορατότης μηδέν, ή μάλλον -10. Είμαι σπίτι μου όμως. Τόσο μακρυνό κι όμως τόσο οικείο. Γιατί άραγε? Αφού δεν έχω ξανάρθει εδώ. Αλλά δεν ξέρω και πώς είναι να είσαι σπίτι σου. Άρα το βρήκα αυτό πρέπει να είναι.Πανικός, γύρω μου κόσμος περίεργος

Memories from an island

2007-02-27T14:26:00.000+02:00

Ξύπνησα με αρρωστημένο πονοκέφαλο. Χίλια σφυριά μαζί σε παρέλαση αλλά Wall. Anybody here remember Vera Lynn? Εδώ δε θυμάμαι τι έγινε χτες το βράδυ, θα θυμάμαι τη Βέρα; Είμαι γυμνός και ανίκανος να κουνηθώ. Απλώς ανοιγοκλείνω τα μάτια. Πάλι καλά. Μετά από κανά μισάωρο καταφέρνω να κάνω το σώμα μου να με υπακούσει. Σηκώνομαι. Στο πάτωμα δίπλα μου, ο Γ. Μπρούμητα. Ο ξεραμένος εμετός στο πουκάμισό

Τι είναι το underground;

2007-02-25T22:07:00.000+02:00

Μην είναι ενας σάπιος οργανισμός μεταφορών που εκδίδει χρωματιστούς χάρτες και ταλαιπωρεί χιλιάδες ανθρώπους καθημερινά; Μην είναι οι κάμποι...ή μηπως κάποιες κάστες ανθρώπων που αρέσκονται στην διαφοροποίηση.Είμαι από αυτούς που πιστεύουν οτι το να είναι κανείς πας-παρτού ειναι "αρετή και (θέλει) τόλμη". Το να είσαι όμως έτσι εμπεριέχει χαρές αλλά και πολλούς κινδύνους. Η διαφορετικότητα της

Το Λούκι κι ο σοφός Γέροντας

2007-02-20T10:05:00.000+02:00

Λαέ μου καλημέρα σας και καλή Σαρα-Κωστή... α χα καλό ε ??? Όπως πολλοί από εσάς θα ξέρετε, λόγω τεχνικών δυσκολιών και γενικού ρεκτιφιέ, έχω απομονωθεί στο ορμητήριό μου στην δυτική Παταγωνία την τελευταία εβδομάδα. Εδώ στο ιγκλού μου στην κορυφή του χαμηλότερου παγόβουνου, παρέα με τον Τάκη τον πιγκουίνο και τον Λάκη τον θαλάσσιο ελέφαντα προσπάθησα να φτάσω στο ύψιστα διανοητικό επίπεδο

ΦΟΝΟΣ ΣΤΟ SPA

2007-02-14T12:33:00.000+02:00

Mια υπόθεση του ντετέκτιβ Ξ. ΣαρχίδηΟ ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδης παρακολουθούσε εδώ και τρείς ώρες ένα ντοκιμαντέρ για τον αυνανισμό των θαλασσίων ελεφάντων. Κάπνιζε σιωπηλά και κάθε τόσο αναφωνούσε "Τί μαλακισμένα ζώα...". Η αλήθεια ήταν ότι ούτε τα εν λόγω ζώα ούτε ο αυνανισμός τους τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα. Ο Ξ. Σαρχίδης αρεσκόταν να παρακολουθεί ντοκυμαντέρ με υποβρύχια πλάνα. Του θύμιζαν τις

Ντοστογιέφσκι.. και ξερό ψωμί

2007-02-12T23:55:00.000+02:00

Τάδε Έφη Φγκλαουσεστερ256: « Υπάρχουν, λέει 2 ειδών βιβλίων/ 2 ειδών έργα τέχνης/ 2 ειδών/ 2 .. Το ένα είδος είναι αυτό που το διαβάζουμε «για να γουστάρουμε..». Και γουστάρουμε γιατι χρησιμοποιεί τη δική μας εύχρηστη γλώσσα, καταπιάνεται με την καθημερινότητά μας , ψιλοαναλύει τις ανησυχίες μας , αναπαράγει τα αστεία μας , ακολουθεί το ρυθμό μας , κατακρίνει και βρίζει μαζί μας τα καθέκαστα με

Όχι άλλο Ντοστογιέφσκι!

2007-02-12T14:09:00.000+02:00

Ορμούμενος από μια συζήτηση που είχα το σαββατοκύριακο (αν δεν καταλαβαίνετε το εξεζητημένο λεξιλόγιο που χρησιμοποιώ στα υψίστης αμοραλιστικής ασημαντότητας και συνάμα σκοπτικής εξπρεσιονιστικής αυτοέκφρασης κείμενά μου, σας παρακαλώ μην διστάζετε να με λοιδωρήσετε με τους πλέον κατάπτυστους προμαγιακοφσκικούς χαρακτηρισμούς), θέλω επιτέλους να διατυπώσω μια φουλ (του άσου με ντάμες)

From China with Love . . .

2007-02-08T19:25:00.000+02:00

Shanghai/Beijing / East Coast . . The Chinese Dream.. Millions Chinese from all over China visit the "East Coast Cities" to experience the Chinese Dream (reflection of the well known to all -American Dream..) They end up working 15 hours a day for Western Colonels who force them to choose a "western name".So you go to a company (shipping, construciton, telecom whatever) and you meet some v.small

Μένουμε πάντα παιδιά...

2007-02-07T23:59:00.000+02:00

Το εντυπωσιακό με το Internet είναι ότι μπορείς πλέον να βρεις οτιδήποτε θες (εντάξει εντάξει σχεδόν οτιδήποτε), από τραγούδια, ταινίες προγράμματα, βιβλία, συγγράμματα μέχρι θησαυρούς-σκουπίδια που νόμιζες ότι έχουν χαθεί για πάντα στο πέρασμα του χρόνου. Παρακάτω παραθέτω ορισμένες εκπομπές από τα βάθη των παιδικών μας χρόνων που όλοι λίγο πολύ τις λατρεύαμε και σίγουρα μας λείπουν. Ποίος δεν

Αναπόληση Vol.2

2007-02-06T13:29:00.000+02:00

6 Φεβρουαρίου σήμερα. Σημαδιακή ημερομηνία. Για όσους ανιστόρητους τυχαίνει να διαβάζουν αυτό το κείμενο, θα αναφέρω πως σαν σήμερα πριν από πεντακόσια ογδονταδύο (582) χρόνια, ήρθε για πρώτη φορά περίοδος στην Ιωάννα της Λωραίνης, γνωστότερη και ως Joan of Arc ή Jeanne d'Arc. Γεννημένη από μπουρζουάδες γονείς στο χωριό Domremy της επαρχιακής Γαλλίας, κατάλαβε από μικρή το αδιέξοδο της ταξικής

Σαββατονυχτιάτικος πυρετός

2007-02-03T21:05:00.000+02:00

Το τηλέφωνο σιωπά εδω και ώρα...,ανησυχώ. Σάββατο βράδυ. Λες να μείνω μονος? Μα που πήγαν όλοι, ιδού η απορία? Ο ένας ψάχνει, σκαρφαλωμένος στην πίσω πλευρά του Έβερεστ να βρει απο πού ανατέλλει ο ήλιος ανάμεσα στα νεότευκτα panamax που αράζουν στον ειρηνικό, ο άλλος παίζει χιονοπόλεμο κάπου στην Allesund Strasse μαζί με τους πιγκουίνους(παρεπιπτόντως το καλύτερο ζώο για παρέα.. αν δεν το ξέρετε

Jokers ,Thieves and Zwa

2007-02-03T16:04:00.000+02:00

"There must be some way out of here"said the joker to thethief" There's too much confusion",I can't get no reliefBusinessmen, they drink my wine, plowmen dig my earthNone of them along the line know what any of it is worth.- No reason to get excited", the thief he kindly spoke"There are many here among us who feel that life is ... but ajokeBut you and I, we've been through that, and this is not

ΤΟΣΤ ΤΖΑΜΠΟΝ

2007-02-02T10:33:00.000+02:00

Μια υπόθεση του ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδη. Ο ντετέκτιβ Ξ. Σαρχίδης άφησε την καύτρα του τσιγάρου να του λερώσει το χρόνια άπλυτο leave ice τζιν. Καταβρόχθισε την τελευταία μπουκιά από το πρωινό του τοστ και ξέπλυνε το στόμα του με μια τελευταία γουλιά ουίσκυ. Το πρωινό τοστ φτιαγμένο με τη φθηνότερη χοιρινή ωμοπλάτη της αγοράς (γνωστής και ως τζαμπόν) ήταν μια από τις ελάχιστες ιεροτελεστίες που ο

Ανοιξιάτικα πρωϊνά στο Χειμώνα...

2007-01-31T11:20:00.000+02:00

Ο ήλιος έχει αρχίσει να μου καίει το πρόσωπο. Ουφ, μάλλον είναι ώρα να σηκωθώ. Το παράθυρο πάνω από το κρεβάτι μου πάντα ανοιχτό, ακόμα και στη διάρκεια της νύχτας, να με αφήνει να χαζεύω τον έναστρο ουρανό πριν με πάρει ο Μορφέας στην αγκαλιά του. Πετάω το πάπλωμα και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι μήνα έχουμε. Πω, ρε πούστη μου… είναι Γενάρης. Αντί να χιονίζει, να ρίχνει καρέκλες και να είναι

Παιδιά, η ώρα σας.

2007-01-30T10:49:00.000+02:00

Ένα απλό Δευτεριάτικο βραδάκι ήταν, τελείως αντιεμπορικό (όπως συνηθίζουμε να λέμε εμεις οι trendyδες που βγαίνουμε κάθε μέρα εκτός από Δευτέρα) και ενω έπρεπε να βλέπουμε κανένα σάπιο ταινιάκι ή στην καλύτερη παρά πέντε, εμείς την κάναμε προς κέντρο. Γιατί? Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά...και όπου γυναίκα και μεις πακετάκι. Θα σας γυρίσω καμιά 10ρια χρονάκια πίσω οπότε πάρτε βαθιά ανάσα

Memories from a lady

2007-01-26T14:31:00.000+02:00

Την πρατηρούσα ώρα. Στεκόμουν στο απέναντι πεζοδρόμιο, ακουμπισμένος στα κάγκελα της όχθης. Καθόταν σταυροπόδι στο τραπεζάκι, στο παράθυρο.Προφίλ. Η μύτη της ίσια. Ούτε μικρή, ούτε μεγάλη. Αριστοκρατική. Το πορτοκαλί που παίρνει ο ήλιος πριν βουτήξει στη δύση έπεφτε στο πρόσωπό της. Διάβαζε ένα βιβλίο. Δεν μπόρεσα να δω τον τίτλο. Καλύτερα. Ακόμα και σήμερα μπορώ να φαντάζομαι ότι θέλω. Κάπνιζε.

Δάσκαλος vs Φύση

2007-01-13T23:41:00.000+02:00

Ας με συγχωρήσουν οι αναγνώστες για τη μικρή αποχή μου από το blog αλλά ως σούπερ δημιουργικός – (παύλα) παραγωγικός νέος που είμαι, έλειπα σε ταξίδι για δουλειές, και ας μην είμαι μπαμπάς. Είχα πάει στη βορειοανατολική ζούγκλα της Βόρνεο για ένα πρότζεκτ που έχω αναλάβει πάνω στη διάσωση της σιέλ σαρανταποδαρούσαςΤο μέρος είναι πραγματικά μαγικό. Τέλεια τοπία, γαλήνη, ο άνθρωπος γίνεται ένα με

Εγώ που αλλάζω μορφή...

2007-01-13T21:47:00.000+02:00

Όλοι εμείς που μεγαλώσαμε και γαλουχηθήκαμε στα mid 80ς και early 90ς, είμαστε ανεξίτηλα σημαδεμένοι από την τετράδα Γιάννης-Βλάσσης-Σπύρος-Δήμητρα. Οι απαράδεκτοι δίνουν το στίγμα της ζωής στην Ελλάδα την δεκαετία του 90, μια Ελλάδα που αλλάζει και μεταμορφώνεται για να προλάβει τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις. Το βίντεο κλιπ που ανακάλυψα στο youtube αποτελεί λαμπρό παράδειγμα της αισθητικής των

Γλυκές καθημερινές στιγμές...

2007-01-09T10:33:00.000+02:00

Η Δευτέρα είναι πραγματικά μια πολύ ιδιαίτερη ημέρα. Την έχουν υμνήσει ουκ ολίγες φορές μεγάλοι λογοτέχνες παγκοσμίου φήμης και είναι πραγματικά συγκινητικό όταν το blog μας φιλοξενεί ορισμένους από αυτούς. Τι γίνεται όμως όταν οι υπαρξιστικές αναζητήσεις δίνουν την σκυτάλη σε ένα ντελίριο παρακμής? Τί γίνεται όταν 4 σπουδαγμένα παλικαράκια 26 ετών μαζεύονται να δουν ένα ταινιάκι? Τι γίνεται εκεί

Παρά κάτι 30...

2007-01-09T10:08:00.000+02:00

8 Ιανουαρίου του '78Ένα ζευγαράκι ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά και μέσα σε κρύο και χιονόνερο έδωσε όρκους αγάπης και αφοσίωσης για μια ολόκληρη ζωή... Μα τί μάταιο που ακούστηκε κάτι τέτοιο...αν και δεν είχα ορατότητα από εκεί που καθόμουνα, έπρεπε να είχα διακρίνει ότι όλα τα σόγια και οι παπάδες έπαιζαν μια δραματοποιημένη κωμωδία για να ξεγελάσουν

Λίκνο Πολιτισμού Ή Κωλοτρυπίδα Της Ευρώπης?

2007-01-08T18:21:00.000+02:00

Κοντά 30 χρόνια Έλληνας...και τι κατάλαβα? Καλός ο ήλιος και η θάλασσα, δε λέω, αλλά έτσι δε γίνεται προκοπή. Ζω μέσα στη "χούντα" των Ελλήνων πολιτών και κάπου έχω αρχίσει να μην την παλεύω. Με αφορμή τις πρόσφατες "προκλήσεις" της Μακεδονίας (Σκόπια για όσους δε γνωρίζουν) άρχισα να έχω πάλι τάσεις για εμετό. Στο κάτω κάτω της γραφής Μακεδόνας ήταν ο 'Αλεξ και αν θες και τη γνώμη μου (που δεν

Όμορφη Δευτέρα...!!!

2007-01-08T10:54:00.000+02:00

Πόσο ενδιαφέρον, μπορεί να έχει μια Δευτέρα ογδόης Ιανουαρίου του 2007? Πραγματικά δυσκολεύομαι να το εντοπίσω. Μια ολόκληρη εβδομάδα μπροστά μου, γεμάτη προκλήσεις και ενδιαφέρον.............Γιατί δεν μπορώ να το δω έτσι ρε πούστη? "Κωστάκη είσαι σχεδόν 26 ετών και μιλάς λες και βαίνεις στο τέλος της ζωής σου, συγκεντρώσου. Πρέπει να πείσω τον εαυτό μου οτι δεν χαλιέμαι. Έτσι λοιπόν αποφασίζω να

Καίγομαι , Καίγεσαι, Καιγόμαστε ....

2007-01-07T22:16:00.000+02:00

Κυριακή βράδυ και βαριέμαι οικτρά. Να σκεφτείς ότι είναι του Αϊ Γιαννιού κι αντί να επισκεφτώ κάποιον από τους Γιάννηδες (γιατί σπίτι χωρίς Γιάννη ... ... ... προκοπή δεν κάνει ντεεε !!!) περνάω το βράδυ μου χαζεύοντας στο ιντερνέτ (διαδίκτυο στην παλαιοελληνική). Ανοίγω το MSN και κανείς σημαντικός συνομιλητής δεν είναι On-line πέρα του κύριου Κου. Δεν έχω τι να κάνω. Χαζεύω το γραφείο μου... το

Mind the gap between your soul and the platform

2007-01-06T14:18:00.000+02:00

Καθώς το ξημέρωμα απλώνεται πάνω από τη μητρόπολη, ξεκινάει και το φρενήρες party της καθημερινότητας. Διαγωνισμοί χορού με έπαθλο τη θέση του parking, πρασινοκόκκινα φωτορυθμικά και μουσική από μπάντες πνευστών συνθέτουν το σκηνικό. Υπόγεια και παράλληλα αυτής της ολοζώντανης παράνοιας, εξελίσσεται ένα από τα πιο σαγηνευτικά παιχνίδια αισθήσεων της πόλης.Η πρώτη εντύπωση που σου δημιουργεί το

Αναπόληση Vol.1

2007-01-02T18:47:00.001+02:00

Προχτές το βράδυ, μέρα Κυριακή και ώρα έντεκα παρά εικοσιδύο πρώτα λεπτά μετά μεσημβρίας, δηλαδή μετά το μεσημέρι που ορίζεται στις δώδεκα, που κάποτε, κάτι ωραία χρόνια, το θεωρούσαμε πρωί, έβαλα ένα παραγεμισμένο ουισκάκι και είπα να κάτσω να γράψω καμιά σελίδα σε αυτό το πράγμα που γράφω και θέλω να το ονομάζω μεταμοντέρνα απόπειρα συγγραφής οδοιπορικής νουβέλας. Επειδή όμως και η μαλακία έχει

Φτου και από την αρχή (ή 100 και 1 τρόποι για να κόψετε τη βασιλόπιτα χωρίς να κάνετε ρυτίδες)

2007-01-02T17:29:00.000+02:00

Μιας και το 2007, όχι απλά μας χτυπάει την πόρτα, αλλά πλέον αράζει στο σαλόνι μας και πίνει το capuccino του, έφτασε η ώρα να θυμηθούμε, να κρίνουμε, να απογοητευτούμε, να ξεχάσουμε και (αν δε βαριόμαστε οικτρά) να αναθεωρήσουμε κάποιες αξίες μας. ΠΩΠΩ....ακόμα δεν ανοίξαμε το μάτι και μας πρήζει με τις μαλακίες του ο χοντρός. Όχι καλές μου φίλες, δεν είναι έτσι. Απλά σκεφτείτε το ενδεχόμενο να

Τα Κουρέλια υποδέχονται το νέο έτος...

2007-01-02T15:37:00.000+02:00

Τα κουρέλια σας εύχονται καλή χρονιά, με πολλά ζαχαρωτά, γλυφιτζούρια και πολλά σωματικά υγρά !!!!!

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δενδρολίβανια, κι αρχή κι αρχή καλώς μας χρόνος .... 1 Ιαν 07

2007-01-01T14:47:00.000+02:00

Δευτέρα 1-1-2007. Να που φτάσαμε μέχρι εδώ λοιπόν. Το κεφάλι μου μοιάζει με την καμπάνα της Notre Dam, την οποία χτυπάνε μικροί Κουασιμόδοι. Αλήθεια τι σόι έθιμο είναι αυτό, να υποδεχόμαστε το νέο έτος με άφθονο αλκοόλ, τρελούς χορούς και ένα απίστευτο πονοκέφαλο ? Η ώρα είναι 12:41 κι οι ώρες που έχω κοιμηθεί δεν είναι ούτε όσα τα δάχτυλα του ενός χεριού… βέβαια είμαι λίγο μεγάλος για να μετράω

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ “TIΠOTA” - Vol.1 -

2006-12-24T14:35:00.000+02:00

Πριν κάνω εισαγωγή στις σκέψεις που θα ακολουθήσουν, πρέπει να ομολογήσω ότι προχθές (υπάρχει κάποιο χοροχρονικό κενό ανάμεσα στην ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο και στην ώρα που θα το δειίτε για πρώτη φορά ανεβασμένο στο blog), Πέμπτη γαρ, γύρω στις 18:33 χτύπησε το τηλέφωνο μου. Ο ήχος όμως δεν ήταν ο συνηθισμένος μονότονος ήχος της συσκευής (ντρίιιν, ντρίιιν), αλλά κάπως διαφορετικός, με μια

Relax, take it easy ! Blame it on me, or blame it on you (MIKA - RELAX)

2006-12-23T15:58:00.000+02:00

Χτύπημα τηλεφώνου … σιωπή… όνειρα… Ξανά χτύπημα τηλεφώνου. Αντιστέκομαι... σιωπή… Το τηλέφωνο συνεχίζει το δαιμονισμένο κουδούνισμά του. Μα καλά επιτέλους, κανείς δεν μπορεί να κοιμηθεί σε αυτό το σπίτι. Ξαφνικά το τηλέφωνο σταματάει. Αγαλλίαση, τώρα θα με αφήσουν ήσυχο σκέφτομαι αλλά να χτυπάει το τηλέφωνο στο δωμάτιο μου. Κοιτάω το ρολόι : 13:00. Πάει μεσημέριασε. Αποφασίζω να σηκωθώ γιατί

Κουλτούρα ή trash; Τίποτα, ευχαριστώ!

2006-12-19T13:24:00.000+02:00

Δεν ξέρω πώς την είδα αλλά αποφάσισα να γράψω κάτι με συνοχή, παρόλο που, δεν σας το κρύβω, είμαι λάτρης του χάους. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που έκανα το διδακτορικό μου πάνω στη θεωρία του χάους και πώς αυτή εφαρμόζεται στην έλξη ανάμεσα στα σουπερνόβα και τις μαύρες τρύπες. Επίσης, ελπίζω ότι αυτό το post θα αποτελέσει επιτέλους το έναυσμα για κοινωνικό στοχασμό των κουρελιών, τα οποία

Questions that need an answer

2006-12-14T23:33:00.000+02:00

Ποιός είναι ο Κατσαρίδας και γιατί κατσαρίδας και όχι σκαραβαίος; Ποιός είναι ο Παπαρωδίας και τι έκανε ένα βράδυ γυμνός στα βράχια του Χατζηκυριάκιου; Πού πάμε; Γιατί ξυπνάμε κάθε μερά για να κλειστούμε δέκα ώρες σε τέσσερις τοίχους; Πόσο χρονών είναι πραγματικά ο Ριβάλντο; Τι εφιάλτη είδε χτες το βράδυ ο Κου και ξύπνησε ουρλιάζοντας, αναγκάζοντας τα αρχαία πνεύματα του κακού να μεταμορφώσουν

Φωτογραφία των Κουρελιών Νο1

2006-12-07T20:04:00.000+02:00

Η αλήθεια είναι ότι τις τελευταίες μέρες δεν έχω προλάβει να ασχοληθώ με το blog. Αλλά θα επανέλθω από αύριο, με ΦΟΒΕΡΕΣ ιδέες. Χαίρομαι πάντως γιατί το blog αποκτά σιγά σιγά χαρακτήρα αντάξια των δημιουργών του. Προς το παρόν, προσφέρω μια πρώτη χαρακτηριστική εικόνα κάποιων κουρελιών, ξεκινώντας έτσι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο. Μια καθημερινή δηλαδή φωτογραφία (Ο Κου είναι ο πιο ωραίος Robert

Καστανάδες της γης, ενωθείτε!

2006-12-07T17:27:00.000+02:00

Κανοντας την γνωστη και πλεον καθιερωμενη πρωινη μου βολτα στους δρομους της πιο υποψιασμενης περιοχης της Αθηνας, η οποια οριζεται απο το Συνταγμα ως τις απαρχες του Θησειου, επεσαν στο διαβα μου πανω απο 6 πλανοδιοι κασταναδες. Δεν χρειαζεται να αναφερω το συγκρυο που διαπερασε την ραχοκοκαλια μου, αντικριζοντας αυτους τους καθημερινους βιοπαλεστες, με τους οποιους πολλες φορες εχω ταυτιστει (

Thank God, It's Friday ....

2006-12-06T21:56:00.000+02:00

Παρασκευή βράδυ … Είναι το τελείωμα της πρώτης μέρας του Δεκεμβρίου και τα βήματα μου με οδηγούν στην Πανεπιστημίου. Βγαίνω από το μετρό. Φώτα παντού και κίνηση. Περασμένες δέκα και τα λαμπιόνια στο City Link αναδεικνύουν την ομορφιά του κτιρίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Η διακόσμηση του City Link είναι το μόνο που φανερώνει ότι πλησιάζουν Χριστούγεννα. Τα βήματα μου με οδηγούν στην

Η επιστροφη ενος παπαραδεκτου

2006-12-04T23:53:00.000+02:00

Αν και ο θεος Λοκι (σσ: θεος της αταξιας, γιος δυο γιγαντων και θετος αδερφος του Οντιν)δεν μου επετρεψε να εχω προσβαση στο νετ το σ/κ, η επεμβαση της Φρεια με την μορφη του προαναφερθεντος απο τον παπαρολογοτεχνη πιγκουινου, επανεφερε τα πραγματα στη θεση τους. Κατ' αρχας να ευχαριστησω τον Αντωνη (αυτη τη φορα) για το συγκινητικο (μεσα στην πολυποθητη γραφικοτητα) κειμενο του που εφερε το

ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΡΕΜΕΤΕ

2006-12-04T16:24:00.000+02:00

Καταρχάς πρέπει να εκφράσω το τεράστιο αίσθημα ικανοποίσης και χαράς που μου δημιουργεί αυτή η ''μοναδική'' (και το τονίζω) προσπάθεια κατάκτησης του 13ου GESTALL. Θα ήθελα επιπροσθέτως να χαιρετίσω τα αξιολάτρευτα και άξια ΚΟΥΡΕΛΙΑ, μέρος των οποίων συναναστρέφομαι χρόνια τώρα, (με αφετηρία το πρωϊνό-μεσημέρι που μοιραστήκαμε, εισβάλοντας στο 2ο επίπεδο πνευματικής καλλιέργειας το Σεπτέμβριο του